实达基金会主席丹斯里李霖泰透露我国每年将新增加约2，500-3，000名肾脏失去功能的肾脏病人。根据国家肾脏登记的数据，截至2006年已超过14，000名肾脏病人必须接受洗肾的治疗而患病人数仍持续的增长。
众所周知洗肾费用非常昂贵，再加上近来油价上涨而导致的通货膨胀及百物涨价。因此实达基金会准备协助低收入群的肾脏病人， 减轻他们的负担。
每名肾脏病人每次的洗肾费用大约是110令吉，而如果每个肾脏病人的家庭总收入少过5000令吉，卫生部将另外补贴50令吉给于每个肾脏病人每次的洗肾治疗。所以肾脏病人每次的洗肾治疗费用约60令吉。如果再加上医生指示（依病患的病情而定）的特定药物注射，每个肾脏病人每次洗肾须多花费40-60令吉。
而每名肾脏病人每个月必须接受13次的洗肾治疗。因此，每名肾脏病人每月总共须花费780令吉至1500令吉的洗肾费用。对于一个低收入的家庭，这笔费用是一项沉重的负担。
李氏表示实达基金会秉承继续协助社会低收入群体，因此每年拨出60万令吉以协助低收入的肾脏病人，以便能够减轻他们的洗肾治疗费用。现阶段实达基金会将会拨出36万令吉，并透过巴生谷的28间非盈利洗肾中心的协助，以鉴定急需补贴援助的低收入肾脏病人。
成功得到该援助计划的肾脏病人，实达基金会将会每月补贴他们500令吉，以减轻他们洗肾费用的负担。此外，实达基金会将再拨出另外的24万令吉于稍后时间在槟城与柔佛推行这项能够协助低收入肾脏病人的补贴计划。
实达基金会将持续维护基金会的任务与宗旨，以便协助更多的社区援助计划、不分种族的帮助低收入群，并努力提升社会福利以便我国能够迈向一个关怀与爱心的社会。
Friday, August 15, 2008
Kemerdekaan Ke-51
Sambutan bulan kemerdekaan akan bermula tak lama lagi. Inilah masanya untuk rakyat Malaysia berbilang bangsa menonjolkan semangat patriotik dan kasih sayang terhadap negara. Bukan dengan cara paksaan, tetapi secara sukarela menyambut kelahiran Malaysia sebagai negara yang merdeka, apatah lagi negara kita menyambut ulangtahun ke-51 Kemerdekaan.
Di ketika negara merayakan 51 tahun Kemerdekaan, sesuailah masanya untuk seluruh rakyat memperkukuhkan semangat patriotic dan cinta kepada negara dengan perasaan penuh kebanggaan.
Menyemai kebanggaan pada bendera merupakan salah satu ciri penting dalam pembinaan negara. Rakyat Malaysia seharusnya berbangga dengan bendera kebangsaan mereka kerana ia merupakan lambang kemegahan dan patriotisme kepada negara yang baru dapat membantu usaha-usaha ke arah mempromosikan dan mengukuhkan lagi proses pembinaan negara dalam negara kita yang berbilang bangsa, agama dan budaya ini.
Bendera kebangsaan melambangkan kesetiaan, kesatuan dan patriotisme dan adalah penting untuk kita menanam semangat dan nilai-nilai nasionalisme dan patriotisme ini di kalangan generasi muda.
Salah satu cara untuk menjadikan generasi muda kita patriotik dan bersemangat nasionalisme adalah dengan mendidik mereka menghormati dan mencintai bendera. Menganjurkan kempen ‘Cintakan Bendera Kita’ di sekolah-sekolah, di kalangan anak-anak muda mustahak bagi memberikan mereka kefahaman tentang kepentingan bendera kebangsaan dan maskud di sebaliknya. Dan ini tidak seharusnya diadakan hanya bersempena dengan sambutan hari kemerdekaan, malah sepanjang tahun.
Bagi generasi lama, hari kebangsaan membawa ingatan kegigihan dan perjuangan menentang zaman penjajah dalam usaha mencapai kemerdekaan. Bagi mereka, ia melambangkan pengorbanan serta kebanggaan dengan apa yang telah dicapai selama ini.
Walau bagaimanapun, bagi generasi muda, terutamanya mereka yang lahir selepas 1957, kajian yang dijalankan oleh akhbar tempatan tidak lama dahulu menunjukkan bahawa walaupun kebanyakan anak-anak muda kita mempunyai semangat patriotik, mereka masih tidak memahami dan menghayati sepenuhnya erti sebenarnya kemerdekaan.
Bagi mereka hari kebangsaan hanya merupakan satu lagi cuti am- hari di mana mereka berpeluang berehat dan beriadah. Hanya segelintir sahaja yang benar-benar memahami maksud hari kebangsaan ini.
Oleh yang demikian, lebih banyak usaha harus diambil untuk menerangkan dan menjadikan mereka lebih peka dan menghargai serta menghayati erti sebenar hari kemerdekaan.
Setelah memperkatakan mengenai bendera kebangsaan dan pentingnya sebagai simbol negara, mengibar ‘Jalur Gemilang’ bukanlah satu-satunya cara menunjukkan semangat patriotik kepada negara.
Rakyat Malaysia boleh menonjolkan semangat patriotik mereka dalam kehidupan seharian seumpamanya, dalam pemikiran, percakapan dan tindakan mereka dalam membela dan mempertahankan kepentingan negara serta memajukan negara.
Rakyat Malaysia juga telah menonjolkan semangat patriotik mereka denga menyumbangkan pandangan dan pendapat mereka dalam apa yang mereka rasakan baik dan sihat untuk negara.
Menyatakan perasaan melalui saluran yang betul merupakan satu hak asasi yang seharusnya diamalkan oleh semua rakyat Malaysia yang patriotik, yang cintakan negara dan inginkan yang terbaik untuk negara. Dalam hal ini, menyatakan pendapat yang bertentangan demi kepentingan negara tidaklah menjadikan seseorang itu kurang patriotic. Dan kesetiaannya kepada negara tidak seharusnya dipersoalkan.
Dalam pada kita memperingati 51 tahun kenegaraan, kita hendaklah mengimbas kembali segala usaha kita dalam pembinaan negara pada zaman silam dan bersedia untuk mengharungi cabaran-cabaran akan datang. Rakyat Malaysia yang mempunyai latar belakang bangsa dan agama yang berlainan seharusnya memperbaharui azam mereka untuk membina sebuah Negara yang harmoni, bersatu padu dan progresif yang boleh menjadi kebanggaan kita bersama.
Malaysia hari ini tampak nyata sebagai contoh bagaimana pelbagai kumpulan etnik yang berbeza dapat hidup dan maju dalam suasana harmoni melalui kerjasama erat demi kemajuan dan kesejahteraan bersama.
Malaysia membuktikan bagaimana kepelbagaian ini dapat disatukan dan dimanfaatkan demi pembinaan Negara.
Setelah mencapai kenegaraan selama 51 tahun, kita hendaklah meneruskan usaha dengan penuh semangat dan tekad untuk menjadikan negara kita yang berbilang bangsa sebuah negara Malaysia bersatu yang berkongsi matlamat dan cita-cita.
Di ketika negara merayakan 51 tahun Kemerdekaan, sesuailah masanya untuk seluruh rakyat memperkukuhkan semangat patriotic dan cinta kepada negara dengan perasaan penuh kebanggaan.
Menyemai kebanggaan pada bendera merupakan salah satu ciri penting dalam pembinaan negara. Rakyat Malaysia seharusnya berbangga dengan bendera kebangsaan mereka kerana ia merupakan lambang kemegahan dan patriotisme kepada negara yang baru dapat membantu usaha-usaha ke arah mempromosikan dan mengukuhkan lagi proses pembinaan negara dalam negara kita yang berbilang bangsa, agama dan budaya ini.
Bendera kebangsaan melambangkan kesetiaan, kesatuan dan patriotisme dan adalah penting untuk kita menanam semangat dan nilai-nilai nasionalisme dan patriotisme ini di kalangan generasi muda.
Salah satu cara untuk menjadikan generasi muda kita patriotik dan bersemangat nasionalisme adalah dengan mendidik mereka menghormati dan mencintai bendera. Menganjurkan kempen ‘Cintakan Bendera Kita’ di sekolah-sekolah, di kalangan anak-anak muda mustahak bagi memberikan mereka kefahaman tentang kepentingan bendera kebangsaan dan maskud di sebaliknya. Dan ini tidak seharusnya diadakan hanya bersempena dengan sambutan hari kemerdekaan, malah sepanjang tahun.
Bagi generasi lama, hari kebangsaan membawa ingatan kegigihan dan perjuangan menentang zaman penjajah dalam usaha mencapai kemerdekaan. Bagi mereka, ia melambangkan pengorbanan serta kebanggaan dengan apa yang telah dicapai selama ini.
Walau bagaimanapun, bagi generasi muda, terutamanya mereka yang lahir selepas 1957, kajian yang dijalankan oleh akhbar tempatan tidak lama dahulu menunjukkan bahawa walaupun kebanyakan anak-anak muda kita mempunyai semangat patriotik, mereka masih tidak memahami dan menghayati sepenuhnya erti sebenarnya kemerdekaan.
Bagi mereka hari kebangsaan hanya merupakan satu lagi cuti am- hari di mana mereka berpeluang berehat dan beriadah. Hanya segelintir sahaja yang benar-benar memahami maksud hari kebangsaan ini.
Oleh yang demikian, lebih banyak usaha harus diambil untuk menerangkan dan menjadikan mereka lebih peka dan menghargai serta menghayati erti sebenar hari kemerdekaan.
Setelah memperkatakan mengenai bendera kebangsaan dan pentingnya sebagai simbol negara, mengibar ‘Jalur Gemilang’ bukanlah satu-satunya cara menunjukkan semangat patriotik kepada negara.
Rakyat Malaysia boleh menonjolkan semangat patriotik mereka dalam kehidupan seharian seumpamanya, dalam pemikiran, percakapan dan tindakan mereka dalam membela dan mempertahankan kepentingan negara serta memajukan negara.
Rakyat Malaysia juga telah menonjolkan semangat patriotik mereka denga menyumbangkan pandangan dan pendapat mereka dalam apa yang mereka rasakan baik dan sihat untuk negara.
Menyatakan perasaan melalui saluran yang betul merupakan satu hak asasi yang seharusnya diamalkan oleh semua rakyat Malaysia yang patriotik, yang cintakan negara dan inginkan yang terbaik untuk negara. Dalam hal ini, menyatakan pendapat yang bertentangan demi kepentingan negara tidaklah menjadikan seseorang itu kurang patriotic. Dan kesetiaannya kepada negara tidak seharusnya dipersoalkan.
Dalam pada kita memperingati 51 tahun kenegaraan, kita hendaklah mengimbas kembali segala usaha kita dalam pembinaan negara pada zaman silam dan bersedia untuk mengharungi cabaran-cabaran akan datang. Rakyat Malaysia yang mempunyai latar belakang bangsa dan agama yang berlainan seharusnya memperbaharui azam mereka untuk membina sebuah Negara yang harmoni, bersatu padu dan progresif yang boleh menjadi kebanggaan kita bersama.
Malaysia hari ini tampak nyata sebagai contoh bagaimana pelbagai kumpulan etnik yang berbeza dapat hidup dan maju dalam suasana harmoni melalui kerjasama erat demi kemajuan dan kesejahteraan bersama.
Malaysia membuktikan bagaimana kepelbagaian ini dapat disatukan dan dimanfaatkan demi pembinaan Negara.
Setelah mencapai kenegaraan selama 51 tahun, kita hendaklah meneruskan usaha dengan penuh semangat dan tekad untuk menjadikan negara kita yang berbilang bangsa sebuah negara Malaysia bersatu yang berkongsi matlamat dan cita-cita.
UCAPAN DI MAJLIS PERASMIAN KELAB PENCEGAHAN JENAYAH SEKOLAH DAN PELANCARAN BULAN KEMERDEKAAN SEKOLAH KEBANGSAAN ST. JOHN (1)
Sesebuah negara yang merdeka seharusnya dapat menikmati dan menghayati kemerdekaan sebenar-benarnya dari sudut kebebasan termasuk kebebasan bergerak dan tidak di kongkong dengan perasaan takut.
Sejak akhir-akhir ini kita di belenggu oleh perasaan takut kepada jenayah sehingga menyebabkan kehidupan sebagai rakyat yang merdeka tersekat.
Memandangkan kadar jenayah di kalangan remaja masa kini semakin meningkat, penubuhan Kelab Pencegahan Jenayah (KPJ) di Sekolah-sekolah difikirkan perlu bagi memberi kesedaran pencegahan jenayah pada peringkat awal di kalangan pelajar sekolah.
Penubuhan KPJ di peringkat sekolah-sekolah adalah salah satu projek Yayasan Pencegahan Jenayah Malaysia (MCPF) yang telah diwujudkan pada tahun 1999 dengan kerjasama Kementerian Pelajaran Malaysia.
Kementerian Pelajaran Malaysia, melalui Surat Pekeliling Ikhtisan Bil. 7/1999, bertarikh 10hb Jun 1999, telah menyarankan semua sekolah menengah di seluruh negara supaya menubuhkan KPJ. MCPF menyumbangkan sebanyak RM100.00 kepada setiap KPJ yang telah ditubuhkan sekaligus.
Matlamat penubuhan KPJ adalah untuk membentuk masyarakat pelajar yang mempunyai kesedaran tinggi terhadap pencegahan jenayah dan mempunyai kefahaman mengenai penguatkuasaan undang-undang dalam konteks mewujudkan masyarakat mematuhi kepada undang-undang dan yang harmoni dan aman.
Objektif Kelab Pencegahan Jenayah adalah berikut:-
● Memupuk rasa patuh kepada peraturan dan Undang-undang Negara.
● Melahirkan kesedaran dan rasa tanggungjawab dalam pencegahan jenayah.
● Melahirkan pelajar yang bertanggungjawab kepada masyarakat dan negara.
● Untuk mendidik agar pelajar-pelajar tidak terlibat dalam kegiatan jenayah.
● Menanamkan nilai-nilai moral yang tinggi di kalangan pelajar tentang pencegahan jenayah dan menggalakkan mereka menjalankan aktiviti yang berfaedah.
Bilangan kes jenayah yang melibatkan murid sekolah sebagaimana yang sering dilaporkan oleh media telah meningkat serta membangkitkan kebimbangan banyak pihak.
MCPF berpendapat gejala anti sosial ini perlu diberi perhatian serius dan ditangani secara menyeluruh dan bersepadu oleh semua pihak.
Kesedaran murid akan implikasi negative terhadap perlakuan jenayah perlu dipertingkatkan agar mereka tidak terjebak dalam kegiatan anti sosial.
Sasaran penubuhan kelab ini adalah bertujuan untuk membangkitkan kesedaran dan kepekaan murid terhadap kemungkinan wujudnya gejala anti sosial di sekeliling mereka dan adalah juga diharapkan agar kerjasama yang erat antara pihak sekolah dan polis dapat diselaraskan dalam usaha membenteras perbuatan jenayah sama ada di dalam atau di luar kawasan sekolah.
Melalui penerapan nilai moral yang baik dan penekanan kepada pentingnya sikap yang jujur, Kelab Pencegahan Jenayah akan dapat membantu pencegahan jenayah dan mewujudkan budaya anti jenayah.
Keutamaan penubuhan kelab diberi kepada sekolah-sekolah yang berada dalam kawasan yang berisiko tinggi. Penasihat kelab hendaklah terdiri daripada guru sekolah dan Pegawai Perhubungan Polis yang berhampiran.
Guru Penasihat hendaklah menjadi penggerak utama dan bertanggungjawab sepenuhnya terhadap pengurusan, perjalanan dan pelaksanaan pelbagai kegiatan kelab. Keahlian kelab adalah terbuka kepada SEMUA murid di sekolah berkenaan.
Kelab-kelab ini bukan sahaja menjadi pemangkin terhadap pencegahan tetapi juga akan menyumbangkan terhadap mencapai matlamat generasi yang bebas dari jenayah di masa depan.
Pencegahan jenayah mestilah dijadikan sebahagian dari aktiviti sekolah dan persatuan PIBG. Dengan bantuan dari polis, Yayasan Pencegahan Jenayah Malaysia (MCPF), ibubapa dan guru, kelab-kelab ini boleh menjayakan pelbagai aktiviti seperti ceramah, lawatan sambil belajar, pameran dan pertandingan menulis esei pencegahan jenayah dan menetapkan sasaran-sasaran untuk mencapai tahap bebas jenayah di sekolah.
Konsep ‘Melentur Buluh Biar Dari Rebungnya’ menjadi matlamat kita dan harus ditujukan kepada para pelajar dan remaja agar mereka dapat membesar dan dapat membina generasi yang benar-benar cemerlang serta berguna. Kemajuan yang kita kecapi hari ini, tidak akan bertahan seandainya generasi muda yang bakal menggantikan tempat ini nanti rapuh akhlaknya dan hilang nilai-nilai positif kemanusiaan.
Oleh itu, adalah menjadi harapan saya, agar kita sama-sama dapat menghayati dan saling bantu-membantu menjayakan projek mulia ini.
Kita harus bersama-sama membantu generasi muda dalam landasan kehidupan masa kini dan masa akan datang dengan betul.
Kecemerlangan akademik yang dipertaruhkan dalam diri para pelajar dan remaja masa kini biarlah seiring dengan kesedaran membina jati diri yang kukuh dari hentakan arus kemajuan yang tidak dapat di sekat alirannya.
Pemantauan kepada projek Kelab Pencegahan Jenayah ini nanti, akan disusuli oleh beberapa aktiviti seperti penglibatan terus pihak polis melalui pegawai perhubungan sekolah-sekolah, dan MCPF dalam memastikan para pelajar atau golongan remaja ini diberikan dengan semua maklumat mengenai pencegahan jenayah, kesan dan akibat jenayah dalam diri pelajar agar mereka dapat membanteras jenayah setiap masa dan menjauhi terus jenayah itu dalam kehidupan mereka.
Pendidikan di Malaysia ialah satu usaha berterusan ke arah memperkembangkan potensi individu secara menyeluruh dan bersepadu untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis, dari segi intelek, rohani dan jasmani berdasarkan prinsip Rukun Negara.
Kepercayaan kepada Tuhan
Kesetiaan kepada Raja dan Negara
Kehuluran Perlembagaan
Kedaulatan Undang-undang
Kesopanan dan Kesusilaan
Prinsip Rukun Negara perlu sentiasa dihidupkan bagi mengisi erti kata sebenar kemerdekaan. Prinsip yang ke-empat iaitu Kedaulatan Undang-undang perlu ditekankan di dalam melaksanakan program pencegahan jenayah di peringkat sekolah lagi. Ia menjadi landasan penghayatan pematuhan undang-undang dan panduan pencegahan yang amat berkesan.
Sambutan bulan kemerdekaan akan bermula tak lama lagi. Inilah masanya untuk rakyat Malaysia berbilang bangsa menonjolkan semangat patriotik dan kasih sayang terhadap negara. Bukan dengan cara paksaan, tetapi secara sukarela menyambut kelahiran Malaysia sebagai negara yang merdeka, apatah lagi negara kita menyambut ulangtahun ke-51 Kemerdekaan.
Di ketika negara merayakan 51 tahun Kemerdekaan, sesuailah masanya untuk seluruh rakyat memperkukuhkan semangat patriotic dan cinta kepada negara dengan perasaan penuh kebanggaan.
Menyemai kebanggaan pada bendera merupakan salah satu ciri penting dalam pembinaan negara. Rakyat Malaysia seharusnya berbangga dengan bendera kebangsaan mereka kerana ia merupakan lambang kemegahan dan patriotisme kepada negara yang baru dapat membantu usaha-usaha ke arah mempromosikan dan mengukuhkan lagi proses pembinaan negara dalam negara kita yang berbilang bangsa, agama dan budaya ini.
Bendera kebangsaan melambangkan kesetiaan, kesatuan dan patriotisme dan adalah penting untuk kita menanam semangat dan nilai-nilai nasionalisme dan patriotisme ini di kalangan generasi muda.
Salah satu cara untuk menjadikan generasi muda kita patriotik dan bersemangat nasionalisme adalah dengan mendidik mereka menghormati dan mencintai bendera. Menganjurkan kempen ‘Cintakan Bendera Kita’ di sekolah-sekolah, di kalangan anak-anak muda mustahak bagi memberikan mereka kefahaman tentang kepentingan bendera kebangsaan dan maskud di sebaliknya. Dan ini tidak seharusnya diadakan hanya bersempena dengan sambutan hari kemerdekaan, malah sepanjang tahun.
Bagi generasi lama, hari kebangsaan membawa ingatan kegigihan dan perjuangan menentang zaman penjajah dalam usaha mencapai kemerdekaan. Bagi mereka, ia melambangkan pengorbanan serta kebanggaan dengan apa yang telah dicapai selama ini.
Walau bagaimanapun, bagi generasi muda, terutamanya mereka yang lahir selepas 1957, kajian yang dijalankan oleh akhbar tempatan tidak lama dahulu menunjukkan bahawa walaupun kebanyakan anak-anak muda kita mempunyai semangat patriotik, mereka masih tidak memahami dan menghayati sepenuhnya erti sebenarnya kemerdekaan.
Bagi mereka hari kebangsaan hanya merupakan satu lagi cuti am- hari di mana mereka berpeluang berehat dan beriadah. Hanya segelintir sahaja yang benar-benar memahami maksud hari kebangsaan ini.
Oleh yang demikian, lebih banyak usaha harus diambil untuk menerangkan dan menjadikan mereka lebih peka dan menghargai serta menghayati erti sebenar hari kemerdekaan.
Sejak akhir-akhir ini kita di belenggu oleh perasaan takut kepada jenayah sehingga menyebabkan kehidupan sebagai rakyat yang merdeka tersekat.
Memandangkan kadar jenayah di kalangan remaja masa kini semakin meningkat, penubuhan Kelab Pencegahan Jenayah (KPJ) di Sekolah-sekolah difikirkan perlu bagi memberi kesedaran pencegahan jenayah pada peringkat awal di kalangan pelajar sekolah.
Penubuhan KPJ di peringkat sekolah-sekolah adalah salah satu projek Yayasan Pencegahan Jenayah Malaysia (MCPF) yang telah diwujudkan pada tahun 1999 dengan kerjasama Kementerian Pelajaran Malaysia.
Kementerian Pelajaran Malaysia, melalui Surat Pekeliling Ikhtisan Bil. 7/1999, bertarikh 10hb Jun 1999, telah menyarankan semua sekolah menengah di seluruh negara supaya menubuhkan KPJ. MCPF menyumbangkan sebanyak RM100.00 kepada setiap KPJ yang telah ditubuhkan sekaligus.
Matlamat penubuhan KPJ adalah untuk membentuk masyarakat pelajar yang mempunyai kesedaran tinggi terhadap pencegahan jenayah dan mempunyai kefahaman mengenai penguatkuasaan undang-undang dalam konteks mewujudkan masyarakat mematuhi kepada undang-undang dan yang harmoni dan aman.
Objektif Kelab Pencegahan Jenayah adalah berikut:-
● Memupuk rasa patuh kepada peraturan dan Undang-undang Negara.
● Melahirkan kesedaran dan rasa tanggungjawab dalam pencegahan jenayah.
● Melahirkan pelajar yang bertanggungjawab kepada masyarakat dan negara.
● Untuk mendidik agar pelajar-pelajar tidak terlibat dalam kegiatan jenayah.
● Menanamkan nilai-nilai moral yang tinggi di kalangan pelajar tentang pencegahan jenayah dan menggalakkan mereka menjalankan aktiviti yang berfaedah.
Bilangan kes jenayah yang melibatkan murid sekolah sebagaimana yang sering dilaporkan oleh media telah meningkat serta membangkitkan kebimbangan banyak pihak.
MCPF berpendapat gejala anti sosial ini perlu diberi perhatian serius dan ditangani secara menyeluruh dan bersepadu oleh semua pihak.
Kesedaran murid akan implikasi negative terhadap perlakuan jenayah perlu dipertingkatkan agar mereka tidak terjebak dalam kegiatan anti sosial.
Sasaran penubuhan kelab ini adalah bertujuan untuk membangkitkan kesedaran dan kepekaan murid terhadap kemungkinan wujudnya gejala anti sosial di sekeliling mereka dan adalah juga diharapkan agar kerjasama yang erat antara pihak sekolah dan polis dapat diselaraskan dalam usaha membenteras perbuatan jenayah sama ada di dalam atau di luar kawasan sekolah.
Melalui penerapan nilai moral yang baik dan penekanan kepada pentingnya sikap yang jujur, Kelab Pencegahan Jenayah akan dapat membantu pencegahan jenayah dan mewujudkan budaya anti jenayah.
Keutamaan penubuhan kelab diberi kepada sekolah-sekolah yang berada dalam kawasan yang berisiko tinggi. Penasihat kelab hendaklah terdiri daripada guru sekolah dan Pegawai Perhubungan Polis yang berhampiran.
Guru Penasihat hendaklah menjadi penggerak utama dan bertanggungjawab sepenuhnya terhadap pengurusan, perjalanan dan pelaksanaan pelbagai kegiatan kelab. Keahlian kelab adalah terbuka kepada SEMUA murid di sekolah berkenaan.
Kelab-kelab ini bukan sahaja menjadi pemangkin terhadap pencegahan tetapi juga akan menyumbangkan terhadap mencapai matlamat generasi yang bebas dari jenayah di masa depan.
Pencegahan jenayah mestilah dijadikan sebahagian dari aktiviti sekolah dan persatuan PIBG. Dengan bantuan dari polis, Yayasan Pencegahan Jenayah Malaysia (MCPF), ibubapa dan guru, kelab-kelab ini boleh menjayakan pelbagai aktiviti seperti ceramah, lawatan sambil belajar, pameran dan pertandingan menulis esei pencegahan jenayah dan menetapkan sasaran-sasaran untuk mencapai tahap bebas jenayah di sekolah.
Konsep ‘Melentur Buluh Biar Dari Rebungnya’ menjadi matlamat kita dan harus ditujukan kepada para pelajar dan remaja agar mereka dapat membesar dan dapat membina generasi yang benar-benar cemerlang serta berguna. Kemajuan yang kita kecapi hari ini, tidak akan bertahan seandainya generasi muda yang bakal menggantikan tempat ini nanti rapuh akhlaknya dan hilang nilai-nilai positif kemanusiaan.
Oleh itu, adalah menjadi harapan saya, agar kita sama-sama dapat menghayati dan saling bantu-membantu menjayakan projek mulia ini.
Kita harus bersama-sama membantu generasi muda dalam landasan kehidupan masa kini dan masa akan datang dengan betul.
Kecemerlangan akademik yang dipertaruhkan dalam diri para pelajar dan remaja masa kini biarlah seiring dengan kesedaran membina jati diri yang kukuh dari hentakan arus kemajuan yang tidak dapat di sekat alirannya.
Pemantauan kepada projek Kelab Pencegahan Jenayah ini nanti, akan disusuli oleh beberapa aktiviti seperti penglibatan terus pihak polis melalui pegawai perhubungan sekolah-sekolah, dan MCPF dalam memastikan para pelajar atau golongan remaja ini diberikan dengan semua maklumat mengenai pencegahan jenayah, kesan dan akibat jenayah dalam diri pelajar agar mereka dapat membanteras jenayah setiap masa dan menjauhi terus jenayah itu dalam kehidupan mereka.
Pendidikan di Malaysia ialah satu usaha berterusan ke arah memperkembangkan potensi individu secara menyeluruh dan bersepadu untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis, dari segi intelek, rohani dan jasmani berdasarkan prinsip Rukun Negara.
Kepercayaan kepada Tuhan
Kesetiaan kepada Raja dan Negara
Kehuluran Perlembagaan
Kedaulatan Undang-undang
Kesopanan dan Kesusilaan
Prinsip Rukun Negara perlu sentiasa dihidupkan bagi mengisi erti kata sebenar kemerdekaan. Prinsip yang ke-empat iaitu Kedaulatan Undang-undang perlu ditekankan di dalam melaksanakan program pencegahan jenayah di peringkat sekolah lagi. Ia menjadi landasan penghayatan pematuhan undang-undang dan panduan pencegahan yang amat berkesan.
Sambutan bulan kemerdekaan akan bermula tak lama lagi. Inilah masanya untuk rakyat Malaysia berbilang bangsa menonjolkan semangat patriotik dan kasih sayang terhadap negara. Bukan dengan cara paksaan, tetapi secara sukarela menyambut kelahiran Malaysia sebagai negara yang merdeka, apatah lagi negara kita menyambut ulangtahun ke-51 Kemerdekaan.
Di ketika negara merayakan 51 tahun Kemerdekaan, sesuailah masanya untuk seluruh rakyat memperkukuhkan semangat patriotic dan cinta kepada negara dengan perasaan penuh kebanggaan.
Menyemai kebanggaan pada bendera merupakan salah satu ciri penting dalam pembinaan negara. Rakyat Malaysia seharusnya berbangga dengan bendera kebangsaan mereka kerana ia merupakan lambang kemegahan dan patriotisme kepada negara yang baru dapat membantu usaha-usaha ke arah mempromosikan dan mengukuhkan lagi proses pembinaan negara dalam negara kita yang berbilang bangsa, agama dan budaya ini.
Bendera kebangsaan melambangkan kesetiaan, kesatuan dan patriotisme dan adalah penting untuk kita menanam semangat dan nilai-nilai nasionalisme dan patriotisme ini di kalangan generasi muda.
Salah satu cara untuk menjadikan generasi muda kita patriotik dan bersemangat nasionalisme adalah dengan mendidik mereka menghormati dan mencintai bendera. Menganjurkan kempen ‘Cintakan Bendera Kita’ di sekolah-sekolah, di kalangan anak-anak muda mustahak bagi memberikan mereka kefahaman tentang kepentingan bendera kebangsaan dan maskud di sebaliknya. Dan ini tidak seharusnya diadakan hanya bersempena dengan sambutan hari kemerdekaan, malah sepanjang tahun.
Bagi generasi lama, hari kebangsaan membawa ingatan kegigihan dan perjuangan menentang zaman penjajah dalam usaha mencapai kemerdekaan. Bagi mereka, ia melambangkan pengorbanan serta kebanggaan dengan apa yang telah dicapai selama ini.
Walau bagaimanapun, bagi generasi muda, terutamanya mereka yang lahir selepas 1957, kajian yang dijalankan oleh akhbar tempatan tidak lama dahulu menunjukkan bahawa walaupun kebanyakan anak-anak muda kita mempunyai semangat patriotik, mereka masih tidak memahami dan menghayati sepenuhnya erti sebenarnya kemerdekaan.
Bagi mereka hari kebangsaan hanya merupakan satu lagi cuti am- hari di mana mereka berpeluang berehat dan beriadah. Hanya segelintir sahaja yang benar-benar memahami maksud hari kebangsaan ini.
Oleh yang demikian, lebih banyak usaha harus diambil untuk menerangkan dan menjadikan mereka lebih peka dan menghargai serta menghayati erti sebenar hari kemerdekaan.
Thursday, August 14, 2008
Mental Disorder
Letter to Editor
Mental illness is a subject very few people wish to talk about but it is a reality which we have to grapple with.
Amok and suicide cases reported in the media from time to time involving mentally sick persons which are of concern to us are tragic reminders of another side of life less talked about but nevertheless very real.
It is a reality which must not be overlooked or ignored in our quest to become a fully industrialized nation.
It is estimated that one in four family members is suffering from a mental disorder in Malaysia. Ten to fifteen of the cases are suicidal or could harm other people.
There is growing evidence of the global impact of mental illness. Mental health problems are among the most important contributors to the burden of disease and disability worldwide.
According to the World Health Organisation (WHO) it is believed that depression will be one of the largest health problems worldwide by the year 2020. Health surveys have shown that mental disorders occur in about one in five individuals or 20 per cent of the world population each year.
In a national health study carried out in Malaysia in 1996 it was noted that 10.7 per cent of the population had mental illness. The study revealed that 10.5 per cent of adults in the country suffer minor forms of mental illness such as stress, anxiety, excessive worrying, psychosis, schizophrenia and split personality.
The rapid social change and economic uncertainty arising from globalization will result in an increasing number of our workforce subjected to anxiety, depression and mental stress in relation to their jobs and working lives.
The impact that mental illness inflicts on the workers, their families, workplaces and the community is immense and needs to be addressed.
Mental health has often been a topic of low priority for the community and governments. In previous years it was not given adequate attention in comparison to other health issues.
But increasingly as reflected worldwide, mental health is gaining more and more prominence.
In promoting mental health, the workplace is where attention should be focused. This is because the impact of mental health problems in the workplace has serious consequences not only for the individual but also for the productivity of the enterprise.
Employee performance, rates of illness, absenteeism, accidents and staff turnover are all affected by employees’ mental health status.
As the workplace is one of the key environments that affect our mental well-being and health, guidelines should be introduced to assist employers to promote mental health and care amongst their employers.
Stigma must be overcome so that people with mental illness would be more willing to seek care and accept that mental health and mental illness are part of the mainstream of health and they are a concern for all.
No country or person is immune to mental disorders and their impact in psychological, social and economic terms is high. Mental health should no longer be ignored in our community. On the contrary it should be given adequate attention in relation to other health problems.
Mental illness is a subject very few people wish to talk about but it is a reality which we have to grapple with.
Amok and suicide cases reported in the media from time to time involving mentally sick persons which are of concern to us are tragic reminders of another side of life less talked about but nevertheless very real.
It is a reality which must not be overlooked or ignored in our quest to become a fully industrialized nation.
It is estimated that one in four family members is suffering from a mental disorder in Malaysia. Ten to fifteen of the cases are suicidal or could harm other people.
There is growing evidence of the global impact of mental illness. Mental health problems are among the most important contributors to the burden of disease and disability worldwide.
According to the World Health Organisation (WHO) it is believed that depression will be one of the largest health problems worldwide by the year 2020. Health surveys have shown that mental disorders occur in about one in five individuals or 20 per cent of the world population each year.
In a national health study carried out in Malaysia in 1996 it was noted that 10.7 per cent of the population had mental illness. The study revealed that 10.5 per cent of adults in the country suffer minor forms of mental illness such as stress, anxiety, excessive worrying, psychosis, schizophrenia and split personality.
The rapid social change and economic uncertainty arising from globalization will result in an increasing number of our workforce subjected to anxiety, depression and mental stress in relation to their jobs and working lives.
The impact that mental illness inflicts on the workers, their families, workplaces and the community is immense and needs to be addressed.
Mental health has often been a topic of low priority for the community and governments. In previous years it was not given adequate attention in comparison to other health issues.
But increasingly as reflected worldwide, mental health is gaining more and more prominence.
In promoting mental health, the workplace is where attention should be focused. This is because the impact of mental health problems in the workplace has serious consequences not only for the individual but also for the productivity of the enterprise.
Employee performance, rates of illness, absenteeism, accidents and staff turnover are all affected by employees’ mental health status.
As the workplace is one of the key environments that affect our mental well-being and health, guidelines should be introduced to assist employers to promote mental health and care amongst their employers.
Stigma must be overcome so that people with mental illness would be more willing to seek care and accept that mental health and mental illness are part of the mainstream of health and they are a concern for all.
No country or person is immune to mental disorders and their impact in psychological, social and economic terms is high. Mental health should no longer be ignored in our community. On the contrary it should be given adequate attention in relation to other health problems.
Tuesday, August 12, 2008
Cadangan Kepada Kementerian Perumahan dan Kerajaan Tempatan memperkenalkan Indek Kepuasan Hati Penduduk (IKHP)
Surat Kepada Pengarang
Pihak Berkuasa Tempatan merupakan satu lapisan kerajaan yang amat penting di negara kita. Memandangkan kepada peranan penting yang dimainkan oleh pihak berkuasa tempatan dalam memberi pelbagai jenis khidmat kepada masyarakat, kepuasan penduduk harus dijadikan matlamat akhir setiap pihak berkuasa tempatan.
Oleh kerana tindakan dan keputusan yang dibuat oleh pihak berkuasa tempatan boleh memberi kesan kepada orang ramai, maka adalah tepat pada masanya satu mekanisma diperkenalkan untuk mengukur pandangan orang ramai terhadap perkihdmatan yang diberikan oleh pihak berkuasa tempatan tersebut.
Dalam hubungan ini, saya mencadangkan bahawa Kementerian Perumahan dan Kerajaan Tempatan memperkenalkan Indek Kepuasan Hati Penduduk (IKHP) untuk mengukur pandangan orang ramai terhadap perkhidmatan yang disediakan oleh pihak berkuasa tempatan.
Apabila pihak berkuasa tempatan mengambil peranan penting di dalam penyediaan perkhidmatan, mereka perlu mempunyai keupayaan untuk menghadapi pelbagai isu dan mendapatkan maklumbalas dengan cepat dan efektif terhadap keperluan dan perkhidmatan kepada masyarakat.
Dari dilihat sebagai badan kerajaan yang terendah, kerajaan tempatan seharusnya dan sepatutnya dilihat sebagai yang tertinggi dari segi penyediaan perkhidmatan dan keperluan masyarakat.
Sekiranya pihak berkuasa tempatan ingin berfungsi dengan efektif, mereka perlu bersedia menerima pandangan dan maklumbalas pihak awam.
Penglibatan rakyat di peringkat akar umbi dan maklumbalas mereka adalah kunci utama kepada Urus Tadbir yang baik. Ini amat penting terutamanya kerana kita belum mempunyai pihak berkuasa tempatan yang dipilih oleh rakyat. Kecuali terdapat penglibatan masyarakat pihak berkuasa tempatan tidak akan berfungsi dengan berkesan.
Indek Kepuasan Hati Penduduk yang dicadangkan untuk mengukur maklumbalas awam kepada perkhidmatan yang diberikan oleh pihak berkuasa tempatan adalah satu langkah positif untuk menggalakkan penglibatan orang ramai di dalam kerajaan tempatan.
Kepentingan awam dapat dilindungi dengan lebih baik apabila semua pihak berkuasa tempatan memperbaiki mutu dan kualiti perkhidmatan mereka dengan menangani aduan yang disampaikan oleh orang ramai atau melalui pihak media.
Pihak berkuasa tempatan haruslah sentiasa prihatin terhadap aduan atau cadangan dan mengambil langkah untuk menyelesaikannya.
Semua pihak berkuasa tempatan dan sector awam keseluruhannya mesti berusaha bersungguh-sungguh untuk menerapkan etika kerja dan nilai murni di dalam organisasi masing-masing.
Kakitangan awam di dalam semua kerajaan tempatan mesti bangunkan satu budaya yang akan membantu untuk mewujudkan bukan sahaja satu badan kerajaan tempatan yang dedikasi, efisyen, telus dan beretika tetapi juga yang menekankan kepada integriti pengurusan.
Untuk mencapai objektif ini, satu budaya kerja yang berasakan ketelusan, kepercayaan, efisyen dan berdisiplin adalah perlu.
Semua jabatan di dalam kerajaan tempatan perlu bekerja keras untuk mencapai tahap aduan sifar di dalam usaha untuk menggalakkan dan meningkatkan nilai terbaik di dalam pihak berkuasa tempatan.
Usaha berterusan perlu dibuat untuk menerapkan integriti dan nilai etika di kalangan semua kakitangan pihak berkuasa tempatan supaya mereka dapat memberikan perkhidmatan cemerlang untuk memenuhi harapan orang ramai.
Pihak Berkuasa Tempatan merupakan satu lapisan kerajaan yang amat penting di negara kita. Memandangkan kepada peranan penting yang dimainkan oleh pihak berkuasa tempatan dalam memberi pelbagai jenis khidmat kepada masyarakat, kepuasan penduduk harus dijadikan matlamat akhir setiap pihak berkuasa tempatan.
Oleh kerana tindakan dan keputusan yang dibuat oleh pihak berkuasa tempatan boleh memberi kesan kepada orang ramai, maka adalah tepat pada masanya satu mekanisma diperkenalkan untuk mengukur pandangan orang ramai terhadap perkihdmatan yang diberikan oleh pihak berkuasa tempatan tersebut.
Dalam hubungan ini, saya mencadangkan bahawa Kementerian Perumahan dan Kerajaan Tempatan memperkenalkan Indek Kepuasan Hati Penduduk (IKHP) untuk mengukur pandangan orang ramai terhadap perkhidmatan yang disediakan oleh pihak berkuasa tempatan.
Apabila pihak berkuasa tempatan mengambil peranan penting di dalam penyediaan perkhidmatan, mereka perlu mempunyai keupayaan untuk menghadapi pelbagai isu dan mendapatkan maklumbalas dengan cepat dan efektif terhadap keperluan dan perkhidmatan kepada masyarakat.
Dari dilihat sebagai badan kerajaan yang terendah, kerajaan tempatan seharusnya dan sepatutnya dilihat sebagai yang tertinggi dari segi penyediaan perkhidmatan dan keperluan masyarakat.
Sekiranya pihak berkuasa tempatan ingin berfungsi dengan efektif, mereka perlu bersedia menerima pandangan dan maklumbalas pihak awam.
Penglibatan rakyat di peringkat akar umbi dan maklumbalas mereka adalah kunci utama kepada Urus Tadbir yang baik. Ini amat penting terutamanya kerana kita belum mempunyai pihak berkuasa tempatan yang dipilih oleh rakyat. Kecuali terdapat penglibatan masyarakat pihak berkuasa tempatan tidak akan berfungsi dengan berkesan.
Indek Kepuasan Hati Penduduk yang dicadangkan untuk mengukur maklumbalas awam kepada perkhidmatan yang diberikan oleh pihak berkuasa tempatan adalah satu langkah positif untuk menggalakkan penglibatan orang ramai di dalam kerajaan tempatan.
Kepentingan awam dapat dilindungi dengan lebih baik apabila semua pihak berkuasa tempatan memperbaiki mutu dan kualiti perkhidmatan mereka dengan menangani aduan yang disampaikan oleh orang ramai atau melalui pihak media.
Pihak berkuasa tempatan haruslah sentiasa prihatin terhadap aduan atau cadangan dan mengambil langkah untuk menyelesaikannya.
Semua pihak berkuasa tempatan dan sector awam keseluruhannya mesti berusaha bersungguh-sungguh untuk menerapkan etika kerja dan nilai murni di dalam organisasi masing-masing.
Kakitangan awam di dalam semua kerajaan tempatan mesti bangunkan satu budaya yang akan membantu untuk mewujudkan bukan sahaja satu badan kerajaan tempatan yang dedikasi, efisyen, telus dan beretika tetapi juga yang menekankan kepada integriti pengurusan.
Untuk mencapai objektif ini, satu budaya kerja yang berasakan ketelusan, kepercayaan, efisyen dan berdisiplin adalah perlu.
Semua jabatan di dalam kerajaan tempatan perlu bekerja keras untuk mencapai tahap aduan sifar di dalam usaha untuk menggalakkan dan meningkatkan nilai terbaik di dalam pihak berkuasa tempatan.
Usaha berterusan perlu dibuat untuk menerapkan integriti dan nilai etika di kalangan semua kakitangan pihak berkuasa tempatan supaya mereka dapat memberikan perkhidmatan cemerlang untuk memenuhi harapan orang ramai.
Monday, August 4, 2008
积极培养反犯罪文化
马来西亚防范罪案基金会副主席丹斯里李霖泰今日呼吁全国人民齐心协力携手向犯罪活动宣战,并且共同打造反犯罪文化，让人民能够生活在安全的环境中。虽然犯罪率普遍出现下降的趋势，但是各方仍然需要展开更多的努力，并且制定更高效率的法令，积极号召人民参与打击犯罪的行列。
根据数据显示，近年来的社会问题与犯罪日益普及，包括滥用毒品、青少年犯罪、虐待儿童、破坏公共财物及粗野态度的道路使用者。犯罪率下降不表示犯罪活动已经减少，不但不能反映社会的治安情况，反而处于发展中国家的马来西亚，如果犯罪活动过多将会带来严重的影响。
因此，马来西亚防范罪案基金会非常关注的就是犯罪已经俨然逐渐成为马来西亚的一种文化，而且也开始根深蒂固。近来所发生的犯罪活动，绝对不是我国该有的文化，所以社会应该找出犯罪的源头，并且努力打击罪案。
李氏指出任何现代化及经济发达所带来的成果将连带的会衍生其它的问题，这些问题包括社会问题与各项挑战，也同时涉及种族和谐、团结及国家建设的关键。犯罪是不会随着时间而停止或消失的，所以犯罪活动会持续存在，尤其是涉及越来越多的青少年。
因此，各造必须谨慎看待这些问题，并且认真研究所引发犯罪的原因，进而寻找有效的方案来即刻杜绝之。李氏表示政府、非政府组织及全国社区都必须联手推行“国家价值观”运动，以积极在社会各层次中推广正确的价值观。我们不应该塑造一个贪婪的社会，不要疯狂追求物质上的享受，反而应该塑造一个充满关怀的爱心社会，营造关怀文化，向人民灌输更多的心灵意识。
根据数据显示，近年来的社会问题与犯罪日益普及，包括滥用毒品、青少年犯罪、虐待儿童、破坏公共财物及粗野态度的道路使用者。犯罪率下降不表示犯罪活动已经减少，不但不能反映社会的治安情况，反而处于发展中国家的马来西亚，如果犯罪活动过多将会带来严重的影响。
因此，马来西亚防范罪案基金会非常关注的就是犯罪已经俨然逐渐成为马来西亚的一种文化，而且也开始根深蒂固。近来所发生的犯罪活动，绝对不是我国该有的文化，所以社会应该找出犯罪的源头，并且努力打击罪案。
李氏指出任何现代化及经济发达所带来的成果将连带的会衍生其它的问题，这些问题包括社会问题与各项挑战，也同时涉及种族和谐、团结及国家建设的关键。犯罪是不会随着时间而停止或消失的，所以犯罪活动会持续存在，尤其是涉及越来越多的青少年。
因此，各造必须谨慎看待这些问题，并且认真研究所引发犯罪的原因，进而寻找有效的方案来即刻杜绝之。李氏表示政府、非政府组织及全国社区都必须联手推行“国家价值观”运动，以积极在社会各层次中推广正确的价值观。我们不应该塑造一个贪婪的社会，不要疯狂追求物质上的享受，反而应该塑造一个充满关怀的爱心社会，营造关怀文化，向人民灌输更多的心灵意识。
Budaya Anti-Jenayah dan Menjadikan Keselamtan sebagai Cara Hidup
Naib Pengerusi Yayasan Pencegahan Jenayah Malaysia (MCPF), Tan Sri Lee Lam Thye hari ini menyeru semua rakyat Malaysia berusaha mencapai matlamat jenayah sifar dengan membentuk satu budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Usaha untuk membasmi atau mencegah jenayah tidak akan berkesan dan berkekalan kecuali seseorang itu bertekad dan bersedia untuk mengamalkan budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Memandangkan kepada peningkatan kejadian jenayah dilaporkan di media massa, sudah sampai masanya pihak berkuasa serta semua lapisan masyarakat diberi kesedaran mengenai peri pentingnya tindakan yang pantas dan berkesan perlu diambil terhadap bukan sahaja penjenayah tetapi juga isu dan punca yang menimbulkan perlakuan jenayah.
Misalnya, aduan atau cadangan yang dikemukakan kepada pihak berkuasa yang berkenaan mengenai apa langkah yang boleh dilakukan untuk mengelakkan dari berlakunya kejadian jenayah perlu ditangani segera. Setiap aduan yang bersangkutan pencegahan jenayah perlu diberi perhatian.
Oleh kerana kejadian jenayah berlaku berterusan dan kenyataan bahawa pihak penguatkuasa undang-undang bersendirian tidak mampu mengatasi masalah tersebut, pihak kerajaan perlu mengadakan polisi dan program sosial yang berkesan untuk mengekang dan membasmi kejadian jenayah.
Walaubagaimana pun pihak kerajaan juga memerlukan pihak lain yang berkepentingan seperti peniaga, penduduk, para professional dan orang ramai untuk membantu memerangi jenayah.
Oleh yang demikian pembuat dasar, ahli-ahli akademik dan pelbagai lapisan masyarakat perlu bersatu menghadapi cabaran dan menjadikan bandar, pekan dan kampung selamat untuk didiami oleh semua orang.
Dalam hubungan ini, usaha berterusan perlu dilakukan untuk mengurangkan kadar jenayah dan perasaan takut terhadapnya di samping mewujudkan kejiranan dan Bandar yang lebih selamat di mana perniagaan dan penduduk boleh memaju tanpa jenayah.
Agenda untuk mengawal dan mencegah jenayah memerlukan usaha yang bersinergi, bersepadu, dan bersungguh-sungguh dari semua pihak. Semua pihak mempunyai peranan dan tugas untuk dilakukan di dalam usaha memerangi jenayah.
Orang awam perlu diberi kesedaran bahawa tanggung jawab memerangi jenayah adalah tanggung jawab bersama. Sejak penubuhannya, MCPF terlibat secara aktif di dalam kempen kesedaran dengan berbagai organisasi yang berteraskan masyarakat untuk membantu meningkatkan kesedaran mengenai keperluan untuk tidak mengambil ringan keselamatan mereka tetapi sebaliknya mengambil bahagian secara aktif untuk memerangi jenayah.
Melalui projek inisiatif Bandar dan kejiranan selamat, MCPF berharap dapat melibatkan penyertaan semua lapisan masyarakat di dalam mendidik orang ramai mengenai apa yang mereka perlu lakukan untuk mengelakkan kejadian jenayah.
Usaha untuk membasmi atau mencegah jenayah tidak akan berkesan dan berkekalan kecuali seseorang itu bertekad dan bersedia untuk mengamalkan budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Memandangkan kepada peningkatan kejadian jenayah dilaporkan di media massa, sudah sampai masanya pihak berkuasa serta semua lapisan masyarakat diberi kesedaran mengenai peri pentingnya tindakan yang pantas dan berkesan perlu diambil terhadap bukan sahaja penjenayah tetapi juga isu dan punca yang menimbulkan perlakuan jenayah.
Misalnya, aduan atau cadangan yang dikemukakan kepada pihak berkuasa yang berkenaan mengenai apa langkah yang boleh dilakukan untuk mengelakkan dari berlakunya kejadian jenayah perlu ditangani segera. Setiap aduan yang bersangkutan pencegahan jenayah perlu diberi perhatian.
Oleh kerana kejadian jenayah berlaku berterusan dan kenyataan bahawa pihak penguatkuasa undang-undang bersendirian tidak mampu mengatasi masalah tersebut, pihak kerajaan perlu mengadakan polisi dan program sosial yang berkesan untuk mengekang dan membasmi kejadian jenayah.
Walaubagaimana pun pihak kerajaan juga memerlukan pihak lain yang berkepentingan seperti peniaga, penduduk, para professional dan orang ramai untuk membantu memerangi jenayah.
Oleh yang demikian pembuat dasar, ahli-ahli akademik dan pelbagai lapisan masyarakat perlu bersatu menghadapi cabaran dan menjadikan bandar, pekan dan kampung selamat untuk didiami oleh semua orang.
Dalam hubungan ini, usaha berterusan perlu dilakukan untuk mengurangkan kadar jenayah dan perasaan takut terhadapnya di samping mewujudkan kejiranan dan Bandar yang lebih selamat di mana perniagaan dan penduduk boleh memaju tanpa jenayah.
Agenda untuk mengawal dan mencegah jenayah memerlukan usaha yang bersinergi, bersepadu, dan bersungguh-sungguh dari semua pihak. Semua pihak mempunyai peranan dan tugas untuk dilakukan di dalam usaha memerangi jenayah.
Orang awam perlu diberi kesedaran bahawa tanggung jawab memerangi jenayah adalah tanggung jawab bersama. Sejak penubuhannya, MCPF terlibat secara aktif di dalam kempen kesedaran dengan berbagai organisasi yang berteraskan masyarakat untuk membantu meningkatkan kesedaran mengenai keperluan untuk tidak mengambil ringan keselamatan mereka tetapi sebaliknya mengambil bahagian secara aktif untuk memerangi jenayah.
Melalui projek inisiatif Bandar dan kejiranan selamat, MCPF berharap dapat melibatkan penyertaan semua lapisan masyarakat di dalam mendidik orang ramai mengenai apa yang mereka perlu lakukan untuk mengelakkan kejadian jenayah.
毒品与罪案有关联
马来西亚防范罪案基金会副主席丹斯里李霖泰今日指出如果要打击罪案，首先必须下手解决滥用毒品的问题，因为有很大比率的犯罪活动都是吸毒者的因素。
因此，李氏吁请所有的青年组织、自愿团体、家长与社会人士共同与有关单位配合打击毒品的威胁及营造马来西亚零毒品的目标。
此外，作为全国最大反犯罪的非政府组织，马来西亚防范罪案基金会仍然秉承信念与挑战，积极教育年青一代有关滥用毒品的危险及远离毒品。
根据警方的数据显示大约30% - 40%的吸毒者涉及小型或微小的罪案，所以扑灭毒品的危胁能够有效的打击犯罪活动。我国欲于2015年达至“零毒品”的目标值得我们称赞；这须取决于政府有没有政治的决心，此外社会的各领域须积极的配合，包括家长及教师共同努力达至目标。
这清楚的显示，没有一个团体或组织能够单独面对毒品的威胁；政府、非政府组织、自愿团体及宗教团体必须紧密配合与互相合作才能克制毒品的问题。
近三十年来吸毒者的问题仍是我国所面对的主要问题之一，滥用毒品及毒品的泛滥仍是我国的主要问题；据统计，我国年龄介于15至40岁的青年占涉及毒品总人数的80%。截止去年，我国有登记的吸毒者人数约占全国总人口的1%，约255，725人。
因此，各社团组织、团体甚至是关心社会的人士必须与政府紧密合作，齐心合力打击毒品的威胁以拯救我们的下一代，确保青少年远离毒品的祸害。作为国家最大资产的青少年，李氏欲奉劝他们远离毒品，不只是为了自己，也要为国家及前途着想。
李氏强调预防及防范能够有效的打击毒品，一项全国性的防范策略必须涉及家庭、社会及工作地点。为了有效的遏制毒品的泛滥及确保青少年远离毒品的威胁，家长可扮演重要的角色，而社区组织则时常举办打击滥用毒品的活动，提高青少年远离毒品的意识。
此外，马来西亚防范罪案基金会欲提出以下四项建议，能够确保青少年远离毒品的迫害：
1． 青少年必须懂得如何疏解压力，他们可透过健康有益的消闲运动，减少压力及远离毒品。
2． 青少年必须懂得如何自我克制，不对及不合理的事情将带领他们自我毁灭。
3． 通过讲座、研讨会、书籍及刊物，我们必须教导青少年滥用毒品的坏处。他们更应该将有关的资讯传达给他们的朋友。
4． 青少年必须有志气、自律、负责任及自我尊重以建立更美好的未来及拒绝毒品。
因此，李氏吁请所有的青年组织、自愿团体、家长与社会人士共同与有关单位配合打击毒品的威胁及营造马来西亚零毒品的目标。
此外，作为全国最大反犯罪的非政府组织，马来西亚防范罪案基金会仍然秉承信念与挑战，积极教育年青一代有关滥用毒品的危险及远离毒品。
根据警方的数据显示大约30% - 40%的吸毒者涉及小型或微小的罪案，所以扑灭毒品的危胁能够有效的打击犯罪活动。我国欲于2015年达至“零毒品”的目标值得我们称赞；这须取决于政府有没有政治的决心，此外社会的各领域须积极的配合，包括家长及教师共同努力达至目标。
这清楚的显示，没有一个团体或组织能够单独面对毒品的威胁；政府、非政府组织、自愿团体及宗教团体必须紧密配合与互相合作才能克制毒品的问题。
近三十年来吸毒者的问题仍是我国所面对的主要问题之一，滥用毒品及毒品的泛滥仍是我国的主要问题；据统计，我国年龄介于15至40岁的青年占涉及毒品总人数的80%。截止去年，我国有登记的吸毒者人数约占全国总人口的1%，约255，725人。
因此，各社团组织、团体甚至是关心社会的人士必须与政府紧密合作，齐心合力打击毒品的威胁以拯救我们的下一代，确保青少年远离毒品的祸害。作为国家最大资产的青少年，李氏欲奉劝他们远离毒品，不只是为了自己，也要为国家及前途着想。
李氏强调预防及防范能够有效的打击毒品，一项全国性的防范策略必须涉及家庭、社会及工作地点。为了有效的遏制毒品的泛滥及确保青少年远离毒品的威胁，家长可扮演重要的角色，而社区组织则时常举办打击滥用毒品的活动，提高青少年远离毒品的意识。
此外，马来西亚防范罪案基金会欲提出以下四项建议，能够确保青少年远离毒品的迫害：
1． 青少年必须懂得如何疏解压力，他们可透过健康有益的消闲运动，减少压力及远离毒品。
2． 青少年必须懂得如何自我克制，不对及不合理的事情将带领他们自我毁灭。
3． 通过讲座、研讨会、书籍及刊物，我们必须教导青少年滥用毒品的坏处。他们更应该将有关的资讯传达给他们的朋友。
4． 青少年必须有志气、自律、负责任及自我尊重以建立更美好的未来及拒绝毒品。
Subscribe to:
Posts (Atom)
