One of the many issues of public concern is how to develop a strong maintenance culture in Malaysia in the interest of public safety and convenience.
Malaysia is known as a country which prides itself in the provision of First World infrastructure but not in terms of its maintenance of these infrastructure.
Incidences of defects and breakdown in new government buildings and infrastructures are still fresh in our minds. Problems of such nature are embarrassing and for too serious to be ignored.
These unpleasant occurrences are a reflection of a Malaysian malaise clearly manifested in inferior quality work, poor execution, inept management, poor maintenance and lack of ethics.
What is at stake is not only the question of ethics but also the issue of Safety and Health at work. The occurrence of collapsing structure in buildings is an issue affecting health and safety at work which must not be overlooked.
All workplaces, whether private or government, with more than 40 or more employees are required by law (the Occupational Safety and Health Act 1994) to establish safety and health committees at the workplace to discuss and implement accident prevention or OSH programmes at the workplaces.
It is time for everyone to curb the Malaysian malaise of inferior quality work, poor execution, inept management and poor maintenance.
The comment that Malaysia is a case of a country “having First World infrastructure but Third World Mentality” is very true when it comes to the practice of maintenance.
Maintenance and service has never been the country’s forte. We are good at providing state-of-the-art buildings and equipment but when it comes to maintaining them and making them function properly we have many shortcomings and weaknesses.
Poor maintenance of public buildings and infrastructures can lead to accidents and injuries. Public toilets which are not properly maintained can cause public inconveniences. Children’s playgrounds poorly maintained can also result in accidents and injuries. Roads and public drains not properly maintained can also cause flash floods.
All authorities and every Malaysian must imbibe the culture of strong maintenance and make it a way of life. Let us not have first world infrastructure but a third class mentality.
Improving a country’s image is not only the responsibility of the government but also the duty of each citizen who must be civic-minded.
Despite Malaysia’s success in economic development, we have not succeeded to develop a civic-minded society. Indiscriminate throwing of litter is still very common despite public campaigns on anti-littering. There are still many inconsiderate drivers on our roads.
Let it not be said that Malaysians work hard to pursue wealth and status but they lose sight of their civic obligations.
Wednesday, November 19, 2008
Perpaduan
Perpaduan adalah hadiah yang tidak ternilai harganya yang perlu dikekalkan oleh semua rakyat di dalam masyarakat majmuk seperti Malaysia.
Setiap warga Malaysia yang cintakan keamanan mestilah memberikan komitmen sepenuhnya terhadap keharmonian dan perpaduan dan usaha yang bersungguh-sungguh perlu dilakukan untuk memupuk budaya yang membawa keamanan, keharmonian dan perpaduan.
Perpaduan dan keharmonian adalah dua perkara yang amat diperlukan di serata dunia dan Malaysia tidak terkecuali. Untuk memastikan keharmonian dan perpaduan di Malaysia, kita harus mewujudkan lebih banyak aktiviti yang melibatkan semua kaum di peringkat akar-umbi.
Banyak yang telah diperkatakan mengenai perpaduan nasional tetapi masih banyak yang perlu dilakukan untuk meningkatkan, mengekalkan dan menggalakkan perhubungan yang erat di antara rakyat Malaysia berbilang kaum. Ia adalah proses yang berterusan dan perlu diberikan keutamaan yang paling tinggi.
Usaha memupuk perpaduan seharusnya bermula dari peringkat persekolahan iaitu dari tadika kanak-kanak ke sekolah rendah, menengah dan seterusnya ke pusat-pusat pengajian tinggi, di mana usaha boleh dilakukan untuk menerapkan nilai-nilai harmoni dan perpaduan. Memupuk perpaduan juga perlu dimulakan di kalangan jiran tetangga kerana di situlah terletak kepelbagaian kaum dan nilai.
Kementerian Pelajaran perlu meningkatkan atau menambahkan skop mata pelajaran berkaitan dengan “moral’ dengan memasukkan pengetahuan dan pelajaran mengenai perpaduan dan keharmonian kaum di samping menerapkan nilai integrasi kaum di kalangan pelajar berbilang kaum.
Semua rakyat Malaysia tanpa mengira kaum harus berusaha untuk membangunkan satu “Bangsa Malaysia” yang bersatu walaupun ia bukanlah satu perkara yang mudah.
Semua rakyat Malaysia perlu menyingkirkan perasaan takut, syak wasangka dan prejudis di antara satu sama lain demi untuk kebaikan bersama.
Perpaduan adalah soal sikap. Perpaduan datangnya dari dalam diri kita dan dari hati kita. Perpaduan tidak dapat dicapai melalui paksaan atau perundangan. Ia lahir secara sukarela.
Memandangkan minat baru yang ditujukan oleh kerajaan terhadap perbincangan mengenai perpaduan, saya ingin mengambil kesempatan ini menyeru pihak kerajaan supaya mengambil langkah-langkah untuk memperkenalkan penilaian kesan projek-projek pembangunan dari aspek sosial dan perpaduan kaum.
Semua projek pembangunan perlu dikaji dengan teliti untuk memastikan ia mendatangkan faedah di dalam memperkukuhkan perpaduan kaum di kalangan rakyat. Projek yang menjurus ke arah perpecahan kaum perlu dikaji semula dan diperbaiki.
Setiap warga Malaysia yang cintakan keamanan mestilah memberikan komitmen sepenuhnya terhadap keharmonian dan perpaduan dan usaha yang bersungguh-sungguh perlu dilakukan untuk memupuk budaya yang membawa keamanan, keharmonian dan perpaduan.
Perpaduan dan keharmonian adalah dua perkara yang amat diperlukan di serata dunia dan Malaysia tidak terkecuali. Untuk memastikan keharmonian dan perpaduan di Malaysia, kita harus mewujudkan lebih banyak aktiviti yang melibatkan semua kaum di peringkat akar-umbi.
Banyak yang telah diperkatakan mengenai perpaduan nasional tetapi masih banyak yang perlu dilakukan untuk meningkatkan, mengekalkan dan menggalakkan perhubungan yang erat di antara rakyat Malaysia berbilang kaum. Ia adalah proses yang berterusan dan perlu diberikan keutamaan yang paling tinggi.
Usaha memupuk perpaduan seharusnya bermula dari peringkat persekolahan iaitu dari tadika kanak-kanak ke sekolah rendah, menengah dan seterusnya ke pusat-pusat pengajian tinggi, di mana usaha boleh dilakukan untuk menerapkan nilai-nilai harmoni dan perpaduan. Memupuk perpaduan juga perlu dimulakan di kalangan jiran tetangga kerana di situlah terletak kepelbagaian kaum dan nilai.
Kementerian Pelajaran perlu meningkatkan atau menambahkan skop mata pelajaran berkaitan dengan “moral’ dengan memasukkan pengetahuan dan pelajaran mengenai perpaduan dan keharmonian kaum di samping menerapkan nilai integrasi kaum di kalangan pelajar berbilang kaum.
Semua rakyat Malaysia tanpa mengira kaum harus berusaha untuk membangunkan satu “Bangsa Malaysia” yang bersatu walaupun ia bukanlah satu perkara yang mudah.
Semua rakyat Malaysia perlu menyingkirkan perasaan takut, syak wasangka dan prejudis di antara satu sama lain demi untuk kebaikan bersama.
Perpaduan adalah soal sikap. Perpaduan datangnya dari dalam diri kita dan dari hati kita. Perpaduan tidak dapat dicapai melalui paksaan atau perundangan. Ia lahir secara sukarela.
Memandangkan minat baru yang ditujukan oleh kerajaan terhadap perbincangan mengenai perpaduan, saya ingin mengambil kesempatan ini menyeru pihak kerajaan supaya mengambil langkah-langkah untuk memperkenalkan penilaian kesan projek-projek pembangunan dari aspek sosial dan perpaduan kaum.
Semua projek pembangunan perlu dikaji dengan teliti untuk memastikan ia mendatangkan faedah di dalam memperkukuhkan perpaduan kaum di kalangan rakyat. Projek yang menjurus ke arah perpecahan kaum perlu dikaji semula dan diperbaiki.
UCAPAN PERASMIAN SEMINAR AMALAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN DI TEMPAT KERJA YANG CEMERLANG
Selamat Pagi dan Salam Sejahtera
Terlebih dahulu saya ingin merakamkan penghargaan dan terima kasih di atas kehadiran serta penyertaan saudara dan saudari dalam SEMINAR AMALAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN DI TEMPAT KERJA YANG CEMERLANG pada pagi ini.
Seminar ini bertujuan untuk memberikan pendedahan mengenai amalan-amalan keselamatan dan kesihatan (OSH) di tempat kerja yang boleh menjamin peningkatan produktiviti.
Untuk makluman para peserta Seminar yang di adakan hari ini adalah selaras dengan Tema Hari Sedunia Bagi Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan yang disambut pada tahun ini . (28hb April).
Hari Sedunia Bagi Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan (World OSH Day) disambut di seluruh dunia di bawah anjuran Organisasi Buruh Antarabangsa (ILO) dan tema pada tahun ini adalah ‘Kehidupan Saya, Pekerjaan Saya, Pekerjaan Saya Yang Selamat – Menguruskan Risiko Di Persekitaran Tempat Kerja’ yang menegaskan kepentingan dalam memastikan OSH di tempat kerja.
NIOSH berharap semoga segala maklumat yang disampaikan melalui seminar ini akan dapat dijadikan input yang berguna bagi mempertingkatkan lagi ilmu dan pengetahuan tuan-tuan dan puan-puan ke arah mementingkan OSH.
Ladies and Gentlemen,
Issues related to occupational safety and health which have become more significant and urgent have created more demands from the industries towards further reducing workplace accidents and incidences.
On April 28 of every year, government, employers and workers’ organisations worldwide are encouraged to conduct awareness-raising activities within their areas of influence in efforts to reduce accidents and ill-health at the workplace.
World’s Day for Safety and Health at work is also an annual event to increase awareness about how to make work safe and healthy as well as to raise the profile of occupational safety and health.
The theme for this year’s World Day for Safety and health at work is: “ MY LIFE, MY WORK, MY SAFE WORK-MANAGING RISK IN THE WORK ENVIRONMENT”.
This theme was chosen by ILO to strongly encourage workers to examine the risks related to their own jobs.
The objective of the World Day for Safety and Health at work is to focus international attention on promoting and creating a safety and health culture that can help to reduce the number of work-related deaths each year. Safety, after all, is the responsibility of all concerned.
Occupational Safety and Health (OSH) is of worldwide concern to governments, employers, workers and their families. While some industries are inherently more hazardous than others, groups such as migrant or other marginalized workers are often more at risk of experiencing work-related accidents and ill health, since poverty frequently forces them into unsafe occupations.
Accidents and diseases at work often have several contributory causes; organizational, physical and human factors can all play a part. Risks can be classified in several ways, such as mechanical or physical, chemical, ergonomic and psychosocial risks. Examples of these risks are hearing damage from high noise levels; lacerations from dangerous machinery; and upper limb disorders from repetitive.
Work-related accidents and ill-health place intolerable human and economic burdens on workers and their families as well as on enterprises and on society as a whole.
In Malaysia, SOCSO estimates that the related economic costs due to compensation, lost working time, interruption of production, training and medical expenses are considerably high. Last year, the total compensation costs paid out by SOCSO for industrial accidents and occupational diseases was over RM 1.06 billion.
Conversely, there is clear evidence that a healthy workforce can enhance business productivity, benefit enterprises and national economies by reducing the number of accidents and diseases and lowering the number of insurance and compensation claims.
The overall responsibility for providing a safe and healthy working environment rests with the employers who should demonstrate their commitment to OSH.
This can be done by building and maintaining a preventative safety and health culture that address the principles of prevention, hazard identification, risk assessment and control, information and training.
Workers on the other hand have a duty to cooperate with the employer in implementing this OSH programme. They should respect and apply procedures and other instructions designed to protect them and others present at the workplace from exposure to occupational hazards.
It is estimated that more than 2 million people die from work-related illness or accidents each year.
The World Day for Safety and health at Work, celebrated worldwide including Malaysia, is an international campaign to promote safety and health at work.
Preserving human health is a key objective of social security, promoting and creating a safety and health culture can save lives and reduce costs to society.
Tuan-tuan dan Puan-puan,
Hak untuk hidup adalah hak asasi manusia. Hak untuk bekerja di dalam suasana yang selamat dan sihat juga merupakan hak asasi seorang pekerja.
Namun demikian, setiap tahun, mengikut Pertubuhan Buruh Antarabangsa (ILO), lebih daripada 1.2 juta pekerja dinafikan hak ini dan natijahnya ialah kemalangan dan kematian dan pelbagai penyakit yang disebabkan bentuk kerja atau tempat kerja mereka yang tidak selamat dan sihat.
Di peringkat global lebih 100,000 kemalangan berlaku di tempat kerja setiap bulan, iaitu lebih dari 3,000 setiap hari, atau dua kemalangan bagi setiap minit. Fenomena ini merupakan masalah global, dan jika tidak di bendung, boleh mendatangkan musibah yang tidak dapat di terima dari segi ekonomi, sosial serta moral.
Perangkaan yang dibentangkan oleh ILO begitu membimbangkan:
1. Lebih daripada 250 juta kemalangan setahun di alami oleh para pekerja.
2. Lebih 160 juta pekerja jatuh sakit setiap tahun akibat hazard dan pendedahan kepada bahan-bahan bercahaya di tempat kerja.
3. Kemalangan dan penyakit adalah punca kepada lebih 1.2 juta kematian setiap tahun, jumlah yang melebihi kematian akibat kemalangan jalanraya di seluruh dunia.
4. Lebih 10 juta pekerja mengalami kecederaan dan penyakit yang menyebabkan kecederaan sepanjang hayat dan hilang punca pendapatan.
Mengikut badan dunia itu, walaupun kita tidak dapat meletakkan nilai harga bagi nyawa manusia, pampasan yang diberikan kepada keluarga mangsa menunjukkan bahawa empat peratus daripada keluaran kasar dalam negara hilang begitu sahaja disebabkan kos pembiayaan kemalangan dan penyakit akibat ketidakhadiran, rawatan perubatan, kecacatan serta imbuhan kepada mangsa yang terselamat.
Di negara membangun seperti Amerika Syarikat, United Kingdom, German dan Norway, kos kemalangan dianggarkan berbillion dollar.
Di negara-negara membangun, dianggarkan bahawa kematian pekerja adalah lebih lima hingga enam kali ganda berbanding negara-negara perindustrian. Ini merupakan cabaran yang besar bagi negara-negara membangun dalam menangani isu perlindungan keselamatan dan kesihatan pekerja.
Terdapat juga kebimbangan terhadap isu alam sekitar. Dalam era globalisasi ini yang tiada batas sempadan, bahan-bahan berbahaya dengan bebasnya melintasi sempadan negara. Ini menimbulkan keperluan yang lebih tinggi untuk pengawasan alam sekitar.
SISTEM PENGURUSAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN
Cara paling berkesan untuk mengurangkan kemalangan di tempat kerja adalah melalui pelaksanaan sistem pengurusan keselamatan dan kesihatan pekerjaan yang baik.
Dalam hal ini, ahli-ahli pengamal keselamatan dan kesihatan pekerjaan perlulah bersedia memikul tanggungjawab menangani pelbagai isu keselamatan dan kesihatan pekerjaan yang akan timbul.
Isu kritikal yang perlu diteliti dan ditangani untuk meningkatkan tahap keselamatan dan kesihatan termasuklah:
1. Pendidikan keselamatan dan kesihatan pekerjaan (OSH) dimasukkan di dalam kurikulum sekolah, kolej dan universiti.
2. Memastikan isu-isu berkenaan keselamatan dan kesihatan diberi perhatian terutamanya di peringkat reka bentuk / perancangan sesebuah projek.
3. Memastikan komitmen dan penglibatan pihak pengurusan atasan dalam isu keselamatan dan kesihatan pekerjaan.
4. Pelaksanaan program amalan keselamatan dan kesihatan (OSH) di tempat kerja.
5. Memaparkan bahawa aktiviti perlindungan keselamatan dan kesihatan pekerjaan boleh membawa keuntungan.
Tuan-tuan dan puan-puan,
Semenjak pengemukaan Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan, OSHA 1994, bilangan kemalangan di tempat kerja telah menunjukkan penurunan yang signifikan dari 10 kemalangan untuk setiap 1,000 pekerja pada tahun 2002 kepada tahap 7 kemalangan untuk setiap 1,000 pekerja pada tahun 2007.
Namun, kadar kemalangan tersebut adalah masih tinggi jika dibandingkan dengan negara maju yang lain iaitu 3-4 kemalangan untuk setiap 1,000 pekerja.
Statistik kemalangan yang direkodkan oleh PERKESO juga secara keseluruhan telah menurun sebnayak 35% dari 86,589 kes kemalangan pada tahun 2007, ke 58,339 kes kemalangan pada tahun 2007.
Walau bagaimanapun, pada tahun 2007, PERKESO telah membayar lebih daripada RM 1.06 billion pampasan kemalangan di tempat kerja.
Jumlah yang begitu tinggi tersebut menunjukkan bahawa masih terdapat banyak ruang untuk perubahan dan pembaikan dengan isu-isu keselamatan dan kesihatan di tempat kerja.
Oleh yang demikian, NIOSH meminta supaya semua majikan memberikan perhatian yang sewajarnya terhadap keselamatan dan kesihatan para pekerja dan menjadikan OSH sebagai suatu amalan budaya kerja.
Tuan-tuan dan puan-puan,
Pada seminar kali ini juga NIOSH ingin mengambil kesempatan untuk memberikan penumpuan terhadap aspek ”Ergonomik” iaitu satu istilah yang jarang sekali kita dengar di negara ini.
Tetapi, ianya amat popular di negara maju serta di kalangan professional yang bergiat di bidang keselamatan dan kesihatan pekerjaan.
’Ergonomik’ adalah satu bidang sains dan teknologi yang bertujuan untuk menyesuaikan penggunaan peralatan-peralatan pekerjaan, reka-bentuk tempat kerja, persekitaran tempat bekerja dan juga cara bekerja mengikut had dan kemampuan fizikal dan mental para pekerja.
Kajian-kajian yang telah dilakukan di negara-negara industri yang maju menunjukkan banyak kecederaan di kalangan para pekerja kilang melibatkan tulang belakang, sendi-sendi di tangan, kaki dan tengkuk.
Umpamanya pejabat merupakan sebuah tempat yang biasanya dianggap tidak mempunyai risiko pada keselamatan dan kesihatan pekerjaan.
Seperti juga tempat yang lain, PEJABAT TIDAK TERKECUALI daripada hazard fizikal, biologikal, kimia dan faktor ’ergonomik’.
Hazard ini boleh mengakibatkan berlakunya kemalangan seperti terjatuh, tersepit, terlanggar dan masalah lain seperti masalah otot rangka dan kelesuan mata.
Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan 1994, seksyen 15 (1) menyatakan bahawa adalah menjadi kewajipan tiap-tiap majikan dan tiap-tiap orang yang bekerja sendiri untuk memastikan, setakat yang praktik, keselamatan, kesihatan dan kebajikan semasa bekerja semua pekerjanya.
Cara paling berkesan untuk mengurangkan kemalangan di tempat kerja adalah melalui pelaksanaan SISTEM PENGURUSAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN PEKERJAAN yang baik.
Tuan-tuan dan puan-puan,
Sepertimana termaklum, Institut Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan Negara atau NIOSH adalah sebuah Institusi di bawah Kementerian Sumber Manusia yang dipertanggungjawabkan untuk membantu para majikan dan pekerja di negara ini bagi mempertingkatkan lagi tahap keselamatan pekerja di tempat kerja.
Peranan yang dimainkan oleh NIOSH adalah untuk mewujudkan BUDAYA KERJA SELAMAT DAN SIHAT di kalangan rakyat Malaysia.
Penggubalan dan Penguatkuasaan Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan adalah merupakan komitmen pihak Kerajaan terhadap aspek keselamatan dan kesihatan pekerjaan di negara ini.
Selaras dengan hasrat dan matlamat inilah maka NIOSH telah ditubuhkan dengan misi dan visi untuk menjadi pusat kecemerlangan di dalam OSH dan menjadi rakan pilihan di dalam bidang OSH dengan menyediakan latihan, khidmat nasihat, menyebarkan maklumat serta menjalankan penyelidikan dalam bidang OSH.
Dan pada hari ini NIOSH mengorak langkah yang lebih besar dengan pembukaan satu lagi Pejabat NIOSH Wilayah Melaka yang bukan sahaja bertujuan untuk menyediakan dan meningkatkan tahap pelbagai perkhidmatan yang sedia ada terutamanya program Safety Passport System oleh kampus utama di Bandar Baru Bangi dan kampus cawangan di negeri Johor, tetapi juga untuk merapatkan lagi hubungan NIOSH dengan para pengamal OSH serta mereka yang terlibat dalam bidang OSH khasnya di bahagian utara Johor seperti Muar dan Segamat serta bahagian selatan Negeri Sembilan yang mempunyai kawasan-kawasan perindustrian termasuk Industri Kecil dan Sederhana atau SMI.
Pejabat NIOSH Wilayah Melaka ini adalah merupakan pejabat cawangan NIOSH YANG KE-TUJUH ditubuhkan selepas Pejabat NIOSH Wilayah Sabah yang telah dilancarkan pada 21 Mei 2007 yang lalu. Tahniah dan syabas ditujukan kepada pihak-pihak yang terlibat di dalam merealisasikan pembukaan PEJABAT NIOSH WILAYAH MELAKA.
Semoga dengan penubuhan ini, NIOSH akan dapat memberikan penerangan mengenai perkembangan terbaru Institut ini serta menyebarkan maklumat yang penting dan terkini dalam bidang OSH, bertepatan dengan pembangunan yang pesat di negeri Melaka Bandar Bersejarah ini terutamanya oleh industri perkilangan, industri minyak dan gas dan juga industri pelancongan.
Secara kesimpulan usaha-usaha ke arah mengurangkan kemalangan semasa bekerja serta mewujudkan tempat kerja yang selamat dan sihat adalah menjadi tanggungjawab semua pihak yang terlibat iaitu:- golongan pekerja, para majikan, pihak pengurusan organisasi atau syarikat serta mereka yang mencipta peralatan dan sistem yang digunakan di tempat kerja.
Sifat bertanggungjawab ini harus lahir dari kesedaran kita sendiri terhadap betapa pentingnya aspek keselamatan dan kesihatan pekerjaan. Usaha-usaha yang dilakukan oleh kita semua untuk menjaga keselamatan dan kesihatan semasa bekerja dan di tempat kerja harus dilakukan dengan penuh komitmen, kesungguhan dan berterusan.
Sebagai mengakhiri ucapan ini saya sekali lagi ingin mengambil kesempatan ini untuk merakamkan ucapan terima kasih kepada semua peserta yang telah hadir untuk menjayakan program pada kali ini.
Tanpa penyertaan dari tuan-tuan dan puan-puan sekalian, NIOSH tidak akan dapat melaksanakan tugas dan tanggungjawab yang di amanahkan kepadanya dengan jayanya.
Marilah sama-sama kita jadikan amalan BEKERJA DENGAN SELAMAT DAN SIHAT melalui falsafah sebagai suatu BUDAYA dalam kehidupan seluruh Masyarakat Malaysia.
DENGAN INI SAYA SUKACITANYA MERASMIKAN ‘SEMINAR AMALAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN DI TEMPAT KERJA YANG CEMERLANG PADA PAGI INI.
SEKIAN, TERIMA KASIH.
Terlebih dahulu saya ingin merakamkan penghargaan dan terima kasih di atas kehadiran serta penyertaan saudara dan saudari dalam SEMINAR AMALAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN DI TEMPAT KERJA YANG CEMERLANG pada pagi ini.
Seminar ini bertujuan untuk memberikan pendedahan mengenai amalan-amalan keselamatan dan kesihatan (OSH) di tempat kerja yang boleh menjamin peningkatan produktiviti.
Untuk makluman para peserta Seminar yang di adakan hari ini adalah selaras dengan Tema Hari Sedunia Bagi Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan yang disambut pada tahun ini . (28hb April).
Hari Sedunia Bagi Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan (World OSH Day) disambut di seluruh dunia di bawah anjuran Organisasi Buruh Antarabangsa (ILO) dan tema pada tahun ini adalah ‘Kehidupan Saya, Pekerjaan Saya, Pekerjaan Saya Yang Selamat – Menguruskan Risiko Di Persekitaran Tempat Kerja’ yang menegaskan kepentingan dalam memastikan OSH di tempat kerja.
NIOSH berharap semoga segala maklumat yang disampaikan melalui seminar ini akan dapat dijadikan input yang berguna bagi mempertingkatkan lagi ilmu dan pengetahuan tuan-tuan dan puan-puan ke arah mementingkan OSH.
Ladies and Gentlemen,
Issues related to occupational safety and health which have become more significant and urgent have created more demands from the industries towards further reducing workplace accidents and incidences.
On April 28 of every year, government, employers and workers’ organisations worldwide are encouraged to conduct awareness-raising activities within their areas of influence in efforts to reduce accidents and ill-health at the workplace.
World’s Day for Safety and Health at work is also an annual event to increase awareness about how to make work safe and healthy as well as to raise the profile of occupational safety and health.
The theme for this year’s World Day for Safety and health at work is: “ MY LIFE, MY WORK, MY SAFE WORK-MANAGING RISK IN THE WORK ENVIRONMENT”.
This theme was chosen by ILO to strongly encourage workers to examine the risks related to their own jobs.
The objective of the World Day for Safety and Health at work is to focus international attention on promoting and creating a safety and health culture that can help to reduce the number of work-related deaths each year. Safety, after all, is the responsibility of all concerned.
Occupational Safety and Health (OSH) is of worldwide concern to governments, employers, workers and their families. While some industries are inherently more hazardous than others, groups such as migrant or other marginalized workers are often more at risk of experiencing work-related accidents and ill health, since poverty frequently forces them into unsafe occupations.
Accidents and diseases at work often have several contributory causes; organizational, physical and human factors can all play a part. Risks can be classified in several ways, such as mechanical or physical, chemical, ergonomic and psychosocial risks. Examples of these risks are hearing damage from high noise levels; lacerations from dangerous machinery; and upper limb disorders from repetitive.
Work-related accidents and ill-health place intolerable human and economic burdens on workers and their families as well as on enterprises and on society as a whole.
In Malaysia, SOCSO estimates that the related economic costs due to compensation, lost working time, interruption of production, training and medical expenses are considerably high. Last year, the total compensation costs paid out by SOCSO for industrial accidents and occupational diseases was over RM 1.06 billion.
Conversely, there is clear evidence that a healthy workforce can enhance business productivity, benefit enterprises and national economies by reducing the number of accidents and diseases and lowering the number of insurance and compensation claims.
The overall responsibility for providing a safe and healthy working environment rests with the employers who should demonstrate their commitment to OSH.
This can be done by building and maintaining a preventative safety and health culture that address the principles of prevention, hazard identification, risk assessment and control, information and training.
Workers on the other hand have a duty to cooperate with the employer in implementing this OSH programme. They should respect and apply procedures and other instructions designed to protect them and others present at the workplace from exposure to occupational hazards.
It is estimated that more than 2 million people die from work-related illness or accidents each year.
The World Day for Safety and health at Work, celebrated worldwide including Malaysia, is an international campaign to promote safety and health at work.
Preserving human health is a key objective of social security, promoting and creating a safety and health culture can save lives and reduce costs to society.
Tuan-tuan dan Puan-puan,
Hak untuk hidup adalah hak asasi manusia. Hak untuk bekerja di dalam suasana yang selamat dan sihat juga merupakan hak asasi seorang pekerja.
Namun demikian, setiap tahun, mengikut Pertubuhan Buruh Antarabangsa (ILO), lebih daripada 1.2 juta pekerja dinafikan hak ini dan natijahnya ialah kemalangan dan kematian dan pelbagai penyakit yang disebabkan bentuk kerja atau tempat kerja mereka yang tidak selamat dan sihat.
Di peringkat global lebih 100,000 kemalangan berlaku di tempat kerja setiap bulan, iaitu lebih dari 3,000 setiap hari, atau dua kemalangan bagi setiap minit. Fenomena ini merupakan masalah global, dan jika tidak di bendung, boleh mendatangkan musibah yang tidak dapat di terima dari segi ekonomi, sosial serta moral.
Perangkaan yang dibentangkan oleh ILO begitu membimbangkan:
1. Lebih daripada 250 juta kemalangan setahun di alami oleh para pekerja.
2. Lebih 160 juta pekerja jatuh sakit setiap tahun akibat hazard dan pendedahan kepada bahan-bahan bercahaya di tempat kerja.
3. Kemalangan dan penyakit adalah punca kepada lebih 1.2 juta kematian setiap tahun, jumlah yang melebihi kematian akibat kemalangan jalanraya di seluruh dunia.
4. Lebih 10 juta pekerja mengalami kecederaan dan penyakit yang menyebabkan kecederaan sepanjang hayat dan hilang punca pendapatan.
Mengikut badan dunia itu, walaupun kita tidak dapat meletakkan nilai harga bagi nyawa manusia, pampasan yang diberikan kepada keluarga mangsa menunjukkan bahawa empat peratus daripada keluaran kasar dalam negara hilang begitu sahaja disebabkan kos pembiayaan kemalangan dan penyakit akibat ketidakhadiran, rawatan perubatan, kecacatan serta imbuhan kepada mangsa yang terselamat.
Di negara membangun seperti Amerika Syarikat, United Kingdom, German dan Norway, kos kemalangan dianggarkan berbillion dollar.
Di negara-negara membangun, dianggarkan bahawa kematian pekerja adalah lebih lima hingga enam kali ganda berbanding negara-negara perindustrian. Ini merupakan cabaran yang besar bagi negara-negara membangun dalam menangani isu perlindungan keselamatan dan kesihatan pekerja.
Terdapat juga kebimbangan terhadap isu alam sekitar. Dalam era globalisasi ini yang tiada batas sempadan, bahan-bahan berbahaya dengan bebasnya melintasi sempadan negara. Ini menimbulkan keperluan yang lebih tinggi untuk pengawasan alam sekitar.
SISTEM PENGURUSAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN
Cara paling berkesan untuk mengurangkan kemalangan di tempat kerja adalah melalui pelaksanaan sistem pengurusan keselamatan dan kesihatan pekerjaan yang baik.
Dalam hal ini, ahli-ahli pengamal keselamatan dan kesihatan pekerjaan perlulah bersedia memikul tanggungjawab menangani pelbagai isu keselamatan dan kesihatan pekerjaan yang akan timbul.
Isu kritikal yang perlu diteliti dan ditangani untuk meningkatkan tahap keselamatan dan kesihatan termasuklah:
1. Pendidikan keselamatan dan kesihatan pekerjaan (OSH) dimasukkan di dalam kurikulum sekolah, kolej dan universiti.
2. Memastikan isu-isu berkenaan keselamatan dan kesihatan diberi perhatian terutamanya di peringkat reka bentuk / perancangan sesebuah projek.
3. Memastikan komitmen dan penglibatan pihak pengurusan atasan dalam isu keselamatan dan kesihatan pekerjaan.
4. Pelaksanaan program amalan keselamatan dan kesihatan (OSH) di tempat kerja.
5. Memaparkan bahawa aktiviti perlindungan keselamatan dan kesihatan pekerjaan boleh membawa keuntungan.
Tuan-tuan dan puan-puan,
Semenjak pengemukaan Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan, OSHA 1994, bilangan kemalangan di tempat kerja telah menunjukkan penurunan yang signifikan dari 10 kemalangan untuk setiap 1,000 pekerja pada tahun 2002 kepada tahap 7 kemalangan untuk setiap 1,000 pekerja pada tahun 2007.
Namun, kadar kemalangan tersebut adalah masih tinggi jika dibandingkan dengan negara maju yang lain iaitu 3-4 kemalangan untuk setiap 1,000 pekerja.
Statistik kemalangan yang direkodkan oleh PERKESO juga secara keseluruhan telah menurun sebnayak 35% dari 86,589 kes kemalangan pada tahun 2007, ke 58,339 kes kemalangan pada tahun 2007.
Walau bagaimanapun, pada tahun 2007, PERKESO telah membayar lebih daripada RM 1.06 billion pampasan kemalangan di tempat kerja.
Jumlah yang begitu tinggi tersebut menunjukkan bahawa masih terdapat banyak ruang untuk perubahan dan pembaikan dengan isu-isu keselamatan dan kesihatan di tempat kerja.
Oleh yang demikian, NIOSH meminta supaya semua majikan memberikan perhatian yang sewajarnya terhadap keselamatan dan kesihatan para pekerja dan menjadikan OSH sebagai suatu amalan budaya kerja.
Tuan-tuan dan puan-puan,
Pada seminar kali ini juga NIOSH ingin mengambil kesempatan untuk memberikan penumpuan terhadap aspek ”Ergonomik” iaitu satu istilah yang jarang sekali kita dengar di negara ini.
Tetapi, ianya amat popular di negara maju serta di kalangan professional yang bergiat di bidang keselamatan dan kesihatan pekerjaan.
’Ergonomik’ adalah satu bidang sains dan teknologi yang bertujuan untuk menyesuaikan penggunaan peralatan-peralatan pekerjaan, reka-bentuk tempat kerja, persekitaran tempat bekerja dan juga cara bekerja mengikut had dan kemampuan fizikal dan mental para pekerja.
Kajian-kajian yang telah dilakukan di negara-negara industri yang maju menunjukkan banyak kecederaan di kalangan para pekerja kilang melibatkan tulang belakang, sendi-sendi di tangan, kaki dan tengkuk.
Umpamanya pejabat merupakan sebuah tempat yang biasanya dianggap tidak mempunyai risiko pada keselamatan dan kesihatan pekerjaan.
Seperti juga tempat yang lain, PEJABAT TIDAK TERKECUALI daripada hazard fizikal, biologikal, kimia dan faktor ’ergonomik’.
Hazard ini boleh mengakibatkan berlakunya kemalangan seperti terjatuh, tersepit, terlanggar dan masalah lain seperti masalah otot rangka dan kelesuan mata.
Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan 1994, seksyen 15 (1) menyatakan bahawa adalah menjadi kewajipan tiap-tiap majikan dan tiap-tiap orang yang bekerja sendiri untuk memastikan, setakat yang praktik, keselamatan, kesihatan dan kebajikan semasa bekerja semua pekerjanya.
Cara paling berkesan untuk mengurangkan kemalangan di tempat kerja adalah melalui pelaksanaan SISTEM PENGURUSAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN PEKERJAAN yang baik.
Tuan-tuan dan puan-puan,
Sepertimana termaklum, Institut Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan Negara atau NIOSH adalah sebuah Institusi di bawah Kementerian Sumber Manusia yang dipertanggungjawabkan untuk membantu para majikan dan pekerja di negara ini bagi mempertingkatkan lagi tahap keselamatan pekerja di tempat kerja.
Peranan yang dimainkan oleh NIOSH adalah untuk mewujudkan BUDAYA KERJA SELAMAT DAN SIHAT di kalangan rakyat Malaysia.
Penggubalan dan Penguatkuasaan Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan adalah merupakan komitmen pihak Kerajaan terhadap aspek keselamatan dan kesihatan pekerjaan di negara ini.
Selaras dengan hasrat dan matlamat inilah maka NIOSH telah ditubuhkan dengan misi dan visi untuk menjadi pusat kecemerlangan di dalam OSH dan menjadi rakan pilihan di dalam bidang OSH dengan menyediakan latihan, khidmat nasihat, menyebarkan maklumat serta menjalankan penyelidikan dalam bidang OSH.
Dan pada hari ini NIOSH mengorak langkah yang lebih besar dengan pembukaan satu lagi Pejabat NIOSH Wilayah Melaka yang bukan sahaja bertujuan untuk menyediakan dan meningkatkan tahap pelbagai perkhidmatan yang sedia ada terutamanya program Safety Passport System oleh kampus utama di Bandar Baru Bangi dan kampus cawangan di negeri Johor, tetapi juga untuk merapatkan lagi hubungan NIOSH dengan para pengamal OSH serta mereka yang terlibat dalam bidang OSH khasnya di bahagian utara Johor seperti Muar dan Segamat serta bahagian selatan Negeri Sembilan yang mempunyai kawasan-kawasan perindustrian termasuk Industri Kecil dan Sederhana atau SMI.
Pejabat NIOSH Wilayah Melaka ini adalah merupakan pejabat cawangan NIOSH YANG KE-TUJUH ditubuhkan selepas Pejabat NIOSH Wilayah Sabah yang telah dilancarkan pada 21 Mei 2007 yang lalu. Tahniah dan syabas ditujukan kepada pihak-pihak yang terlibat di dalam merealisasikan pembukaan PEJABAT NIOSH WILAYAH MELAKA.
Semoga dengan penubuhan ini, NIOSH akan dapat memberikan penerangan mengenai perkembangan terbaru Institut ini serta menyebarkan maklumat yang penting dan terkini dalam bidang OSH, bertepatan dengan pembangunan yang pesat di negeri Melaka Bandar Bersejarah ini terutamanya oleh industri perkilangan, industri minyak dan gas dan juga industri pelancongan.
Secara kesimpulan usaha-usaha ke arah mengurangkan kemalangan semasa bekerja serta mewujudkan tempat kerja yang selamat dan sihat adalah menjadi tanggungjawab semua pihak yang terlibat iaitu:- golongan pekerja, para majikan, pihak pengurusan organisasi atau syarikat serta mereka yang mencipta peralatan dan sistem yang digunakan di tempat kerja.
Sifat bertanggungjawab ini harus lahir dari kesedaran kita sendiri terhadap betapa pentingnya aspek keselamatan dan kesihatan pekerjaan. Usaha-usaha yang dilakukan oleh kita semua untuk menjaga keselamatan dan kesihatan semasa bekerja dan di tempat kerja harus dilakukan dengan penuh komitmen, kesungguhan dan berterusan.
Sebagai mengakhiri ucapan ini saya sekali lagi ingin mengambil kesempatan ini untuk merakamkan ucapan terima kasih kepada semua peserta yang telah hadir untuk menjayakan program pada kali ini.
Tanpa penyertaan dari tuan-tuan dan puan-puan sekalian, NIOSH tidak akan dapat melaksanakan tugas dan tanggungjawab yang di amanahkan kepadanya dengan jayanya.
Marilah sama-sama kita jadikan amalan BEKERJA DENGAN SELAMAT DAN SIHAT melalui falsafah sebagai suatu BUDAYA dalam kehidupan seluruh Masyarakat Malaysia.
DENGAN INI SAYA SUKACITANYA MERASMIKAN ‘SEMINAR AMALAN KESELAMATAN DAN KESIHATAN DI TEMPAT KERJA YANG CEMERLANG PADA PAGI INI.
SEKIAN, TERIMA KASIH.
Tuesday, November 11, 2008
给首席大法官-查基机会
新任首席大法官丹斯里查基在受访时承诺，将确保公正和迅速地清除惊人的法院积压的案件。查基保证将确保迅速提供司法保障和最值得公众的支持。常言道“正义拖延等于司法的剥夺。”
马来西亚防范罪案基金会副主席丹斯里李霖泰今日表示在这方面，首席大法官将面临一项艰巨的任务以解决各种问题，如提高司法机构中的传递系统、在法庭上解决官僚机构的问题、如何清除行政的障碍，克服法官的不足和其他辅助人员、以及最大限度的将案件推迟等。
为了克服这些与其它的各种挑战，首席大法官需要各方面的支持，如政府、律师公会、司法与法律界及总检察署的合作。
李氏表示担任最高司法职务需要做很多的工作，以恢复公众对于司法的信心、完整与独立性。首席大法官将面临最大挑战是改善形象和公众对于司法机构的看法。
李氏表示从访问中，丹斯里查基无疑已经显示出他的愿望和决心，以改善我国的司法。而他指出在前任大法官敦阿都哈密时期，已经开始努力改善司法的形象。
我们决不能忽略至今为止人民对于国家司法机关的消极看法。但与此相反尽最大努力扭转这种趋势的消极思想和公众的看法。新任首席大法官将尽最大的努力改善我国的司法领域。
无论过去所发生损害了我们司法机构的形象，目前，我们开始了新的篇章，将恢复司法机关的光荣，而面临的挑战是巨大的。让我们给予新任首席大法官一个机会，使他能够通过他的表现证明其它人对于他的批评是错误的。
马来西亚防范罪案基金会副主席丹斯里李霖泰今日表示在这方面，首席大法官将面临一项艰巨的任务以解决各种问题，如提高司法机构中的传递系统、在法庭上解决官僚机构的问题、如何清除行政的障碍，克服法官的不足和其他辅助人员、以及最大限度的将案件推迟等。
为了克服这些与其它的各种挑战，首席大法官需要各方面的支持，如政府、律师公会、司法与法律界及总检察署的合作。
李氏表示担任最高司法职务需要做很多的工作，以恢复公众对于司法的信心、完整与独立性。首席大法官将面临最大挑战是改善形象和公众对于司法机构的看法。
李氏表示从访问中，丹斯里查基无疑已经显示出他的愿望和决心，以改善我国的司法。而他指出在前任大法官敦阿都哈密时期，已经开始努力改善司法的形象。
我们决不能忽略至今为止人民对于国家司法机关的消极看法。但与此相反尽最大努力扭转这种趋势的消极思想和公众的看法。新任首席大法官将尽最大的努力改善我国的司法领域。
无论过去所发生损害了我们司法机构的形象，目前，我们开始了新的篇章，将恢复司法机关的光荣，而面临的挑战是巨大的。让我们给予新任首席大法官一个机会，使他能够通过他的表现证明其它人对于他的批评是错误的。
Give new CJ a chance to improve the Judiciary
Letter to Editor
In an interview with Bernama newly-appointed Chief Justice, Tan Sri Zaki Tun Azmi pledged to ensure speedier justice and clearing the staggering backlog of court cases.
Zaki’s pledge to ensure speedy delivery of justice is most assuring and deserves public support. As the saying goes “justice delayed is justice denied”.
In this regard the Chief Justice faces an immense task to address various issues such as improving the delivery system of the Judiciary, tackling bureaucracy in the courts, clearing administrative hurdles, overcoming the shortage of judges and other supporting staff, minimizing the postponement of cases etc.
To overcome these and other challenges, the Chief Justice needs the support of all relevant parties such as the Government, the Bar Council, the AG Chambers, the judicial and legal fraternity.
Zaki’s decision to give up a more lucrative private-sector carrier and accept a judicial appointment to improve the judiciary is a noble calling for national service which must be given due recognition.
His assumption to the highest judicial office of the land comes at a crucial time when much needs to be done to restore public confidence in the integrity and independence of the judiciary.
The Chief Justice’s greatest challenge would be to improve the image and public perception of the Judiciary.
Reading from his interview, Zaki has undoubtedly shown his desire and commitment to improve the judiciary.
In all fairness it has to be stated that efforts to improve the image of the judiciary began during Tun Abdul Hamid Mohamad’s tenure as the former Chief Justice.
Hitherto the negative perception of the state of our judiciary, rightly or wrongly it may be, cannot and must not be ignored.
We must not brush it aside but on the contrary do our utmost to reverse the trend of negative thinking and public perception about our judiciary.
In Zaki Tun Azmi we place our hopes that he will leave no stones unturned in his endeavours to improve the judiciary - the “last frontier of the Nation”.
Whatever happened in the past that jeopardized the image of our judiciary, including a handful of judges who were tainted with corruption, let us put the ignominous chapter behind us.
Let us start with a new chapter to restore the glory of the Judiciary for the sake of our Nation.
The challenges ahead are immense. Let us give the newly-appointed Chief Justice a chance to bring change, measure up to his qualities and prove his critics wrong.
In an interview with Bernama newly-appointed Chief Justice, Tan Sri Zaki Tun Azmi pledged to ensure speedier justice and clearing the staggering backlog of court cases.
Zaki’s pledge to ensure speedy delivery of justice is most assuring and deserves public support. As the saying goes “justice delayed is justice denied”.
In this regard the Chief Justice faces an immense task to address various issues such as improving the delivery system of the Judiciary, tackling bureaucracy in the courts, clearing administrative hurdles, overcoming the shortage of judges and other supporting staff, minimizing the postponement of cases etc.
To overcome these and other challenges, the Chief Justice needs the support of all relevant parties such as the Government, the Bar Council, the AG Chambers, the judicial and legal fraternity.
Zaki’s decision to give up a more lucrative private-sector carrier and accept a judicial appointment to improve the judiciary is a noble calling for national service which must be given due recognition.
His assumption to the highest judicial office of the land comes at a crucial time when much needs to be done to restore public confidence in the integrity and independence of the judiciary.
The Chief Justice’s greatest challenge would be to improve the image and public perception of the Judiciary.
Reading from his interview, Zaki has undoubtedly shown his desire and commitment to improve the judiciary.
In all fairness it has to be stated that efforts to improve the image of the judiciary began during Tun Abdul Hamid Mohamad’s tenure as the former Chief Justice.
Hitherto the negative perception of the state of our judiciary, rightly or wrongly it may be, cannot and must not be ignored.
We must not brush it aside but on the contrary do our utmost to reverse the trend of negative thinking and public perception about our judiciary.
In Zaki Tun Azmi we place our hopes that he will leave no stones unturned in his endeavours to improve the judiciary - the “last frontier of the Nation”.
Whatever happened in the past that jeopardized the image of our judiciary, including a handful of judges who were tainted with corruption, let us put the ignominous chapter behind us.
Let us start with a new chapter to restore the glory of the Judiciary for the sake of our Nation.
The challenges ahead are immense. Let us give the newly-appointed Chief Justice a chance to bring change, measure up to his qualities and prove his critics wrong.
KETUA HAKIM NEGARA
Surat kepada Pengarang
Ketua Hakim Negara yang baru dilantik, Tan Sri Zaki Tun Azmi, di dalam satu wawancara khas dengan Bernama telah berjanji untuk memastikan akan mempercepatkan kes-kes mahkahmah dan menyelesaikan kes-kes tertangguh yang bagitu banyak jumlahnya.
Janji yang diberikan oleh Zaki untuk memastikan perbicaraan dan penyelesaian kes-kes mahkamah dengan lebih cepat adalah amat dialu-alukan dan patut mendapat sokongan orang ramai. Seperti kata pepatah “Proses keadilan yang lambat dilaksanakan adalah keadilan yang dinafikan”.
Dalam hubungan ini Ketua Hakim Negara menghadapi tugas yang amat mencabar untuk menyelesaikan berbagai isu seperti memperbaiki sistem perlaksanaan proses keadilan di mahkamah, menyelesaikan masaalah birokrasi di mahkamah, masaalah pentadbiran, masaalah kekurangan hakim dan kakitangan sokongan, mengurangkan kes yang tertangguh, dan pelbagai masaalah lain.
Untuk menghadapi cabaran tersebut dan pelbagai masalah lain, Ketua Hakim Negara memerlukan sokongan semua pihak yang berkenaan seperti Kerajaan, Majlis Peguam, Pejabat Peguam Negara, fraterniti kehakiman dan guaman.
Keputusan beliau untuk meninggalkan kerjaya yang lebih lumayan di sektor swasta dan menerima perlantikan sebagai Ketua Hakim Negara untuk memperbaiki sistem Badan Kehakiman negara merupakan satu pekerjaan mulia serta satu pengorbanan terhadap negara yang perlu diberikan pengiktirafan.
Beliau memegang jawatan Badan Kehakiman yang tertinggi tersebut pada satu masa dimana banyak perkara yang perlu beliau lakukan untuk mengembalikan kepercayaan orang ramai terhadap badan kehakiman tersebut.
Cabaran yang paling besar kepada Ketua Hakim Negara adalah untuk memperbaiki imej dan persepsi orang ramai terhadap Badan Kehakiman.
Melihat dari kenyataanya, beliau tanpa ragu-ragu telah menunjukkan niat dan komitmennya untuk memperbaiki Badan Kehakiman tersebut.
Perlu juga dinyatakan bahawa usaha untuk memperbaiki imej Badan Kehakiman telah bermula semasa Tun Abdul Hamid Mohamad memegang jawatan Ketua Hakim Negara.
Sehingga kini persepsi negatif mengenai Badan Kehakiman, sama ada benar atau tidak, tidak boleh dinafikan.
Kita tidak boleh mengabaikanya tetapi sebaliknya melakukan yang terbaik untuk menukar persepsi negatif mengenai Badan Kehakiman tersebut.
Kepada Zaki Tun Azmi kita meletakkan harapan kita supaya beliau akan memastikan semua halangan dapat diatasi didalam usaha beliau untuk memulihkan sistem Badan Kehakiman yang merupakan “perbatasan terakhir negara”.
Marilah kita menutup sejarah lampau, yang telah mencemarkan imej Badan Kehakiman. Marilah kita membuka lembaran baru untuk mengembalikan keagungan Badan Kehakiman demi kepentingan negara.
Cabaran dihadapan kita amat besar. Marilah kita memberikan peluang kepada Ketua Hakim Negara yang baru dilantik, untuk membawa perubahan, dan membuktikan kemampuan beliau untuk melaksanakan perubahan dan membuktikan kritikan terhadap beliau adalah tidak benar dan berasas.
Ketua Hakim Negara yang baru dilantik, Tan Sri Zaki Tun Azmi, di dalam satu wawancara khas dengan Bernama telah berjanji untuk memastikan akan mempercepatkan kes-kes mahkahmah dan menyelesaikan kes-kes tertangguh yang bagitu banyak jumlahnya.
Janji yang diberikan oleh Zaki untuk memastikan perbicaraan dan penyelesaian kes-kes mahkamah dengan lebih cepat adalah amat dialu-alukan dan patut mendapat sokongan orang ramai. Seperti kata pepatah “Proses keadilan yang lambat dilaksanakan adalah keadilan yang dinafikan”.
Dalam hubungan ini Ketua Hakim Negara menghadapi tugas yang amat mencabar untuk menyelesaikan berbagai isu seperti memperbaiki sistem perlaksanaan proses keadilan di mahkamah, menyelesaikan masaalah birokrasi di mahkamah, masaalah pentadbiran, masaalah kekurangan hakim dan kakitangan sokongan, mengurangkan kes yang tertangguh, dan pelbagai masaalah lain.
Untuk menghadapi cabaran tersebut dan pelbagai masalah lain, Ketua Hakim Negara memerlukan sokongan semua pihak yang berkenaan seperti Kerajaan, Majlis Peguam, Pejabat Peguam Negara, fraterniti kehakiman dan guaman.
Keputusan beliau untuk meninggalkan kerjaya yang lebih lumayan di sektor swasta dan menerima perlantikan sebagai Ketua Hakim Negara untuk memperbaiki sistem Badan Kehakiman negara merupakan satu pekerjaan mulia serta satu pengorbanan terhadap negara yang perlu diberikan pengiktirafan.
Beliau memegang jawatan Badan Kehakiman yang tertinggi tersebut pada satu masa dimana banyak perkara yang perlu beliau lakukan untuk mengembalikan kepercayaan orang ramai terhadap badan kehakiman tersebut.
Cabaran yang paling besar kepada Ketua Hakim Negara adalah untuk memperbaiki imej dan persepsi orang ramai terhadap Badan Kehakiman.
Melihat dari kenyataanya, beliau tanpa ragu-ragu telah menunjukkan niat dan komitmennya untuk memperbaiki Badan Kehakiman tersebut.
Perlu juga dinyatakan bahawa usaha untuk memperbaiki imej Badan Kehakiman telah bermula semasa Tun Abdul Hamid Mohamad memegang jawatan Ketua Hakim Negara.
Sehingga kini persepsi negatif mengenai Badan Kehakiman, sama ada benar atau tidak, tidak boleh dinafikan.
Kita tidak boleh mengabaikanya tetapi sebaliknya melakukan yang terbaik untuk menukar persepsi negatif mengenai Badan Kehakiman tersebut.
Kepada Zaki Tun Azmi kita meletakkan harapan kita supaya beliau akan memastikan semua halangan dapat diatasi didalam usaha beliau untuk memulihkan sistem Badan Kehakiman yang merupakan “perbatasan terakhir negara”.
Marilah kita menutup sejarah lampau, yang telah mencemarkan imej Badan Kehakiman. Marilah kita membuka lembaran baru untuk mengembalikan keagungan Badan Kehakiman demi kepentingan negara.
Cabaran dihadapan kita amat besar. Marilah kita memberikan peluang kepada Ketua Hakim Negara yang baru dilantik, untuk membawa perubahan, dan membuktikan kemampuan beliau untuk melaksanakan perubahan dan membuktikan kritikan terhadap beliau adalah tidak benar dan berasas.
Wednesday, November 5, 2008
the allocation of RM250 million to upgrade and repair police stations and living quarters
The MCPF welcomes the allocation of RM250 million, announced by the Finance Minister in Parliament yesterday, to upgrade and repair police stations and living quarters for the Royal Malaysian Police.
Similarly I am also pleased to note that a similar allocation is also allocated to upgrade army camps and quarters for our military personnel.
The allocation is long overdue considering the fact that the conditions of our old police stations and living quarters are in a deplorable state of affairs.
When I served as a Member of the Royal Commission to look into the improvement of the Operations and Management of the Royal Malaysian Police, I visited a number of police stations and living quarters and was dismayed to see for myself the poor and deplorable state of affairs.
The Government has to be mindful of the working conditions and poor amenities of the police force and should not hesitate to do more to improve the situation.
Old police stations with poor amenities must be attended to so that they can provide a congenial atmosphere for our police personnel to serve the public.
Similarly the conditions of old police living quarters must also be rectified so that our men can live decently and their family members be entitled to appropriate amenities.
I have always maintained that crime cannot be fought by manpower alone. What is equally important is to look at the infrastructure, technology and systems which need constant review and upgrading with financial support to keep ahead of criminal activities.
Similarly I am also pleased to note that a similar allocation is also allocated to upgrade army camps and quarters for our military personnel.
The allocation is long overdue considering the fact that the conditions of our old police stations and living quarters are in a deplorable state of affairs.
When I served as a Member of the Royal Commission to look into the improvement of the Operations and Management of the Royal Malaysian Police, I visited a number of police stations and living quarters and was dismayed to see for myself the poor and deplorable state of affairs.
The Government has to be mindful of the working conditions and poor amenities of the police force and should not hesitate to do more to improve the situation.
Old police stations with poor amenities must be attended to so that they can provide a congenial atmosphere for our police personnel to serve the public.
Similarly the conditions of old police living quarters must also be rectified so that our men can live decently and their family members be entitled to appropriate amenities.
I have always maintained that crime cannot be fought by manpower alone. What is equally important is to look at the infrastructure, technology and systems which need constant review and upgrading with financial support to keep ahead of criminal activities.
Tuesday, November 4, 2008
Mangsa Kes Ragut Lagi
Baru-baru ini media tempatan melaporkan seorang lagi suri rumah meninggal dunia di Hospital Batu Pahat selepas seminggu berada dalam keadaan koma dipercayai menjadi mangsa ragut.
Peningkatan kes kejadian ragut di merata tempat di negara kita, yang mana ramai mangsa-nya adalah kaum wanita, amat merunsingkan dan membimbangkan.
Tidak ada sehari berlalu tanpa berlakunya kes kejadian ragut. Saya berpendapat pihak polis, pihak berkuasa tempatan serta pertubuhan-pertubuhan lain yang relevan harus membincang semula mengenai perumusan satu strategi yang lebih efektif dalam menangani masalah ragut.
Memandangkan kepada peningkatan kejadian jenayah, sudah sampai masanya bukan sahaja kepada pihak-pihak berkuasa tetapi juga semua lapisan masyarakat diberi kesedaran mengenai peri pentingnya tindakan yang pantas dan berkesan diambil terhadap bukan sahaja penjenayah tetapi juga isu-isu dan punca perlakuan jenayah.
Misalnya, aduan atau cadangan yang dikemukakan kepada pihak berkuasa yang berkenaan mengenai apa apa langkah yang boleh dilakukan untuk mengelakkan dari berlakunya kejadian jenayah perlu ditangani segera. Setiap aduan yang bersangkutan pencegahan jenayah perlu diberi perhatian.
Sekiranya terdapat aduan mengenai pemasangan lampu jalan untuk mengatasi masalah jalan atau lorong yang gelap, atau aduan yang memerlukan tindakan untuk meningkatkan keselamatan jalan ke sekolah dan taman-taman perumahan maka ia perlu diambil tindakan segera.
Oleh kerana kejadian jenayah masih berterusan dan hakikat bahawa pihak penguat kuasa undang-undang bersendirian tidak mampu mengatasi masalah tersebut, pihak kerajaan perlu mewujudkan polisi dan program sosial yang berkesan untuk mengekang dan membasmi punca kejadian jenayah.
Dalam hubungan ini, saya mencadangkan kepada kerajaan merumuskan dan melaksanakan strategi jangka panjang dan jangka pendek untuk menangani punca kejadian jenayah seperti gejala sosial, pengangguran dan lain-lain.
Walaubagaimanapun pihak kerajaan juga memerlukan pihak-pihak lain yang berkepentingan seperti para peniaga, penduduk, pekerja profesional dan orang ramai untuk membantu memerangi jenayah.
Oleh yang demikian pembuat dasar, ahli-ahli akademik dan pelbagai lapisan masyarakat perlu bersatu menghadapi cabaran dan menjadikan bandar, pekan dan kampung selamat untuk didiami oleh semua penduduk.
Dalam hubungan ini, usaha berterusan perlu dilakukan untuk mengurangkan kadar jenayah dan perasaan takut terhadapnya di samping mewujudkan kejiranan dan bandar yang lebih selamat di mana perniagaan dan penduduk boleh memaju.
Agenda untuk mengawal dan membasmi jenayah memerlukan usaha yang bersinergi, bersepadu dan bersungguh-sungguh dari semua pihak. Semua pihak mempunyai peranan dan tugas untuk dilakukan dalam usaha memerangi jenayah.
Orang awam perlu diberi kesedaran bahawa tanggungjawab memerangi jenayah adalah tanggungjawab bersama. Sejak penubuhannya, MCPF terlibat secara aktif di dalam kempen kesedaran dengan berbagai organisasi yang berteraskan masyarakat untuk membantu meningkatkan kesedaran mengenai keperluan untuk tidak mengambil ringan keselamatan mereka tetapi sebaliknya mengambil bahagian secara aktif untuk memerangi jenayah.
Melalui projek inisiatif kejiranan selamat dan kelab pencegahan jenayah di sekolah, MCPF berharap dapat menggembeling penyertaan semua lapisan masyarakat termasuk pelajar di dalam mendidik orang ramai mengenai apa yang mereka perlu lakukan untuk mengelakkan kejadian jenayah.
MCPF menyeru semua rakyat Malaysia untuk berusaha ke arah jenayah sifar dengan membentuk satu budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Usaha untuk membasmi jenayah tidak akan berkesan dan berkekalan kecuali seseorang itu bertekad dan bersedia untuk mengamalkan budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Peningkatan kes kejadian ragut di merata tempat di negara kita, yang mana ramai mangsa-nya adalah kaum wanita, amat merunsingkan dan membimbangkan.
Tidak ada sehari berlalu tanpa berlakunya kes kejadian ragut. Saya berpendapat pihak polis, pihak berkuasa tempatan serta pertubuhan-pertubuhan lain yang relevan harus membincang semula mengenai perumusan satu strategi yang lebih efektif dalam menangani masalah ragut.
Memandangkan kepada peningkatan kejadian jenayah, sudah sampai masanya bukan sahaja kepada pihak-pihak berkuasa tetapi juga semua lapisan masyarakat diberi kesedaran mengenai peri pentingnya tindakan yang pantas dan berkesan diambil terhadap bukan sahaja penjenayah tetapi juga isu-isu dan punca perlakuan jenayah.
Misalnya, aduan atau cadangan yang dikemukakan kepada pihak berkuasa yang berkenaan mengenai apa apa langkah yang boleh dilakukan untuk mengelakkan dari berlakunya kejadian jenayah perlu ditangani segera. Setiap aduan yang bersangkutan pencegahan jenayah perlu diberi perhatian.
Sekiranya terdapat aduan mengenai pemasangan lampu jalan untuk mengatasi masalah jalan atau lorong yang gelap, atau aduan yang memerlukan tindakan untuk meningkatkan keselamatan jalan ke sekolah dan taman-taman perumahan maka ia perlu diambil tindakan segera.
Oleh kerana kejadian jenayah masih berterusan dan hakikat bahawa pihak penguat kuasa undang-undang bersendirian tidak mampu mengatasi masalah tersebut, pihak kerajaan perlu mewujudkan polisi dan program sosial yang berkesan untuk mengekang dan membasmi punca kejadian jenayah.
Dalam hubungan ini, saya mencadangkan kepada kerajaan merumuskan dan melaksanakan strategi jangka panjang dan jangka pendek untuk menangani punca kejadian jenayah seperti gejala sosial, pengangguran dan lain-lain.
Walaubagaimanapun pihak kerajaan juga memerlukan pihak-pihak lain yang berkepentingan seperti para peniaga, penduduk, pekerja profesional dan orang ramai untuk membantu memerangi jenayah.
Oleh yang demikian pembuat dasar, ahli-ahli akademik dan pelbagai lapisan masyarakat perlu bersatu menghadapi cabaran dan menjadikan bandar, pekan dan kampung selamat untuk didiami oleh semua penduduk.
Dalam hubungan ini, usaha berterusan perlu dilakukan untuk mengurangkan kadar jenayah dan perasaan takut terhadapnya di samping mewujudkan kejiranan dan bandar yang lebih selamat di mana perniagaan dan penduduk boleh memaju.
Agenda untuk mengawal dan membasmi jenayah memerlukan usaha yang bersinergi, bersepadu dan bersungguh-sungguh dari semua pihak. Semua pihak mempunyai peranan dan tugas untuk dilakukan dalam usaha memerangi jenayah.
Orang awam perlu diberi kesedaran bahawa tanggungjawab memerangi jenayah adalah tanggungjawab bersama. Sejak penubuhannya, MCPF terlibat secara aktif di dalam kempen kesedaran dengan berbagai organisasi yang berteraskan masyarakat untuk membantu meningkatkan kesedaran mengenai keperluan untuk tidak mengambil ringan keselamatan mereka tetapi sebaliknya mengambil bahagian secara aktif untuk memerangi jenayah.
Melalui projek inisiatif kejiranan selamat dan kelab pencegahan jenayah di sekolah, MCPF berharap dapat menggembeling penyertaan semua lapisan masyarakat termasuk pelajar di dalam mendidik orang ramai mengenai apa yang mereka perlu lakukan untuk mengelakkan kejadian jenayah.
MCPF menyeru semua rakyat Malaysia untuk berusaha ke arah jenayah sifar dengan membentuk satu budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Usaha untuk membasmi jenayah tidak akan berkesan dan berkekalan kecuali seseorang itu bertekad dan bersedia untuk mengamalkan budaya anti-jenayah dan menjadikan keselamatan sebagai cara hidup.
Subscribe to:
Posts (Atom)
